dinsdag 30 mei 2017

De dood van Dennis

Dat ben ik met neefje Dennis, die plotseling is overleden. We hebben Dennis op 5 mei begraven en ik moet u bekennen de pijn zit diep, dusdanig diep dat ik vooralsnog ben gestopt met schrijven voor OpinieZ, misschien dat ik terugkeer, misschien ook niet. Ik heb echt geen idee. Op dit moment ben ik meningen-moe. Iedereen draait rond in hetzelfde cirkeltje en er verandert niets.


Met de dood van Dennis is er iets bij mij geknapt, een jaar en een beetje geleden overleed mijn moeder en dat was pijnlijk en verdrietig, maar met haar 82 jaar te verwachten, een mens leeft tenslotte niet eeuwig, met Dennis en zijn 39 jaar is het een ander verhaal. Dat klopt niet naar mijn mening. Te jong en te onverwacht. Een duivelse combinatie die je ook weer laat nadenken over je eigen leven en over je eigen dood. Ik ben nu bezig een scenario te bedenken voor mijn eigen begrafenis. Wie wil je dat er komen, geen bloemen en meer van dat soort zaken.

De dood van Dennis heeft mij ook weer eens doen inzien wie er belangrijk zijn in je leven. De dood van een naaste maakt een scheiding onder de levenden. Leven en dood zijn nauw met elkaar verweven. Leef je leven in volle bewustzijn, houdt van de mensen die belangrijk voor je zijn en vertel ze dat ook met regelmaat.

Ik mis je Dennis. Achttien juni was je 40 geworden. Een verjaardag die wij als familie de rest van ons leven zullen missen.