woensdag 22 februari 2017

Beveiliging Wilders. Hoe veilig is veilig?

Gisteravond laat werd door het NRC een artikel op de website geplaatst onder het kopje >>BREAKING<<. In chocoladeletters werd melding gedaan over de aanhouding van een lid van de dienst DB&B (Dienst Beveiliging en Bewaking) van de Landelijke Eenheid, het vroegere KLPD.


De dienst verantwoordelijk voor de beveiliging van diplomaten en het Koninklijk Huis wordt gezien als de crème de la crème onder de persoonsbeveiligers, samengesteld uit diverse keurkorpsen, diensten en eenheden. Vaste leveranciers zijn o.a. het Korps Mariniers, Korps Commandotroepen diverse arrestatie-eenheden van de politie of BSB van de Marechaussee. Dit rijtje aanschouwende kan het bijna niet fout gaan. Bikkels, ijzervreters en mannen van stavast die waken over de veiligheid van hen die de rechtstaat vertegenwoordigen.

Opvallend is dat verslaggever Marcel Haenen (NRC) informatie blijkt te ontvangen van ‘hooggeplaatste’ politiefunctionarissen. De dienst die alleen bestaansrecht heeft bij geheimhouding van haar werkzaamheden en interne strubbelingen lekt d.m.v. ‘hooggeplaatste’ naar de pers. (?!) Een bijzonder fenomeen waarbij iedere verantwoordelijke op z’n minst vragen moet stellen. Welke informatie krijgt de media nog meer toegespeeld over politici? Zijn media door het toespelen van deze informatie in staat de publieke opinie te beïnvloeden? Aan wie speelt de media deze informatie door? Hoe integer zijn de ‘hooggeplaatste’ functionarissen?

Haenen weet te melden dat de betrokken functionaris een Marokkaans-Nederlandse achtergrond heeft en heeft gelekt naar een Marokkaanse criminele organisatie. Aannemende dat deze bewering op waarheid berust, dient men zich extra zorgen te maken. Juist Wilders heeft met zijn uitspraken de woede van een groot deel van deze bevolkingsgroep op de hals gehaald en is daarmee een potentieel doelwit. De grote vraag die Haenen c.s. onbelicht laat is wat dit voor criminele organisatie is en welke belangen ze hebben bij het verkrijgen van dergelijke vertrouwelijke informatie. De gemiddelde crimineel zal het namelijk worst zijn wat Wilders doet. Relevante informatie over CID’s (criminele inlichtingendienst) zijn veel gewilder aangezien dit direct met de bedrijfsvoering van dergelijke lieden te maken heeft. Blijft hier iets onderbelicht?

De betreffende functionaris is aangehouden en wacht een onderzoek van de Rijksrecherche. Belangrijk om te weten is dat de directe collega’s van de aangehouden functionaris eerder een vermoeden hadden dat er iets niet in de haak was. Vermoedens zoals dat in jargon heet. Collega’s die vermoedens hebben en die alleen bespreken met insiders gaan dit zeker niet melden aan de Rijksrecherche. Wetenschap van een strafbaar feit maakt hen immers medeschuldig. Op dit punt is de groepscohesie misschien nog wel belangrijker; als je praat ben je afvallig en niet te handhaven.

De verdachte functionaris blijkt voorverkenner te zijn en is daarmee niet direct belast met de fysieke beveiliging van b.v. Wilders maar is derhalve wel een zeer belangrijk persoon. Er zijn meerdere vormen van voorverkenning maar in dit geval maakt men hoofdzakelijk gebruik van tactische en operationele voorverkenning. Uit het stuk van Haenen blijkt dat de functionaris vooral tactisch belast was. U moet dan denken aan het aanleveren van informatie omtrent verkeersintensiteit, hotspots waar veel publiek samenkomt, vluchtroutes, positionering van schutters, etc. Cruciaal zijn de verblijfplaatsen van de Vips en eventuele safe houses die men gebruikt in geval van nood.
Kortom alles wat betrekking heeft met de voorbereiding van een bezoek door een hoogwaardigheidsbekleder. Waarom is juist deze informatie gevonden bij de verdachte criminelen?

De dienst DB&B is een voortvloeisel van de oude DKDB die per 2013 vanwege de politiereorganisatie gestopt is. Voor de buitenwereld heeft er rond deze diensten altijd een waas van geheimzinnigheid gehangen, uiteraard met de beste bedoelingen. De hypothese dat het hier om een goed geoliede organisatie gaat vertoonde echter eerder haarscheurtjes en naar nu blijkt veel meer dan dat. Incidenten rondom wapens die vergeten werden in openbare gelegenheden en/of voertuigen druppelde soms door naar de pers en werden vervolgens disciplinair afgedaan. Een ander heikel punt is de personele aanwerving. Die was, en mogelijk is, niet op orde.

Anders dan men wil doen geloven zijn de meeste DB&B’ers niet meer dan beveiliger met een uitgebreid takenpakket. Geen opsporingsambtenaar en/of politieagent (uitzonderingen daargelaten)! In het beste geval treffen we medewerkers aan die om bezuinigingsmaatregelen en/of herstructurering van de politie de dienst moesten verlaten. Eerdergenoemden zijn instromers in de dienst aangevuld met mariniers en commando’s. Ondanks deze wervingsconstructie is er onvoldoende aanwas en maakt de dienst uitstapjes naar particuliere beveiligingsorganisaties. Onder leiding van veelal (wederom) oud-medewerkers werft men dus personeel bij ‘onderaannemers’ die enigszins voldoen aan het competentieprofiel met slechts een antecedentenonderzoek dat is uitgevoerd door de plaatselijke veldwachter. Betaling volgens de ‘uurtje factuurtje’ methode.

Hopelijk voor Wilders is zijn team anders samengesteld hoewel het zeer aannemelijk is (je spreekt weleens iemand) dat bovenstaande nog steeds realiteit van alledag is. De details over de betrokken functionaris zullen hopelijk spoedig openbaar worden. Het is immers een incident waarbij de staatsveiligheid direct in gevaar is gekomen en het bonnetje van F. Teeven doet verbleken (om maar eens wat te noemen).

Wat rest is het ethische vraagstuk rond dit schandaal. Moet de beveiliging van dergelijke HRT’s (high risk target) gerekruteerd worden uit alle bevolkingsgroepen? Er zijn onvermijdelijke factoren rondom etniciteit die zeker in het hoogste segment van beveiliging een cruciale rol spelen. Deze discussie is onder de buitenlandse diensten al langer gaande maar lijkt in Nederland geen draagvalk te hebben om dit debat  aan te gaan. Duidelijk is dat er sprake is van een incident dat, in mijn optiek, afgedaan lijkt te worden als een voorvalletje.
Een voorvalletje wat zeker geen voorvalletje is en opgepakt moet worden door de hoogste verantwoordelijke.

Wordt vervolgd.