donderdag 15 september 2016

Het was voor mij persoonlijk geen goed jaar

Het jaar 5776 nadert zijn einde met rasse schreden. Twee oktober is het Rosj Hasjana en ik kan niet wachten tot het zover is.


Dit jaar, op 29 februari,  is mijn moeder overleden en de impact is tot op heden meer dan merkbaar. Ik mis haar voor de kleine dingen die in mijn leven gebeuren, maar zeker ook voor de grote veranderingen die zich voordoen. De band tussen mijn moeder was hecht en vaak was een blik, of een woord reeds voldoende om elkaar te begrijpen. De kleine aanraking, een mooi teken van genegenheid, is een van die zaken die er niet meer zijn en ook nooit meer zullen zijn. Dat doet pijn. Diepe pijn. Naarmate de tijd voortschrijdt wordt het gemis dieper en zeker nu na 5 jaar aan-en uit is de breuk definitief is met de vrouw met wie ik mijn leven had willen delen.

Helaas was dat delen eenzijdig. Tenminste ik had het met haar willen delen, maar zij wilden niet alleen met mij delen, maar ook met anderen.

Waarom is het deze keer dan definitief zult u zich misschien afvragen. Dat zal ik u trachten uit te leggen.

Dit voorjaar was er na een tijdje uit weer een toenadering. Zij vroeg mij mee te gaan naar Amsterdam, waar zij een lezing hield en er tegenop zag er alleen naar toe te moeten gaan. Ik stemde toe en vanuit Friesland reed ik een paar uur richting zuiden om vervolgens de volgende dag met haar naar Amsterdam te rijden. Het volgende weekeinde was ik weer bij haar, deze keer omdat zij graag mediwiet wilde gebruiken, maar bang was om het alleen te doen. Natuurlijk deed ik dat graag, zeker omdat er na Amsterdam weer een sterke connectie was ontstaan. Die nacht was voor mij een hele speciale mooie nacht, eentje waarin je voelt dat Hasjem persoonlijk zijn goedkeuring aan ons gaf en dat overdrijf ik niet. De volgende ochtend echter stelde zij in een conversatie "je bent tenslotte alleen" Die opmerking sneed door mijn ziel. De speciale nacht voor mij, was voor haar een nacht met weer eens seks. Toch spraken we af dat zij in de zomer naar Bolsward zou komen waar wij dan zouden gaan varen en picknicken in de hoop dat we de relatie weer verder konden uitbouwen. We spraken geen concrete datum af, want daarvoor was het nog te ver weg.

Medio juni hadden we elkaar weer eens aan de telefoon en ik vroeg naar haar vakantieplannen. Het antwoord kwam moeizaam. Met een goede vriend een paar dagen naar Londen, naar Friesland naar een vriendin die een afspraak had verzet,, dan de eigen vakantie en druk met werk dat ze later weer tegensprak omdat het rustiger was met bellen. Kom je nog naar Bolsward vroeg ik. Stamel stamel, stotter stotter was het negatieve antwoord. Toen was ik er klaar mee. Het gesprek eindigde snel en ik verbrak al het contact.

Na verloop van tijd begon zij via skype weer te berichten met berichten als: ik mis je. 2x. Mijn moeder vertelde altijd dat je moest vergeven, dus ik antwoordde en een leuke skypechat ontwikkelde zich. Na dat gesprek weer hervriend via Facebook waar ik tot mijn grote verbazing las dat ze sinds medio juli een relatie heeft. Via een PM zei ik mazal tov tegen haar en dat verder dan mij was gekomen omdat deze relatie wel via FaceBook openbaar werd gemaakt, toen ik dat in een verder verleden een keer voorstelde kon dat niet omdat het de kinderen zou beschadigen.

Ik begrijp niet waarom zij in de skypechat die nieuwe relatie niet gemeld heeft. Echt niet, maar ik voel mij gebruikt, dat zeker.

Ik ga nu door een van de moeilijkste periodes uit mijn leven. Misschien wat dramatisch, maar ik kan niet anders. Zij heeft een nieuwe relatie waar beiden iets uithalen. Hij een trophy wife en zij iemand waar zij zich niet voor hoeft te schamen.

Voor iedereen die dit leest sjana tova umetukah

Ps Haar kant van dit verhaal zal ongetwijfeld een compleet andere zijn, dat dan weer wel.