maandag 11 juli 2016

Stabiele regeringen zoeken elkaar op in het Midden-Oosten

Daar waar het Europese Parlement drukdoende is met het labelen van Joodse producten uit Israël en een staande ovatie geeft aan bloedsprookjesverteller en Holocaustontkenner Abbas, gaat het er in het Midden-Oosten pragmatischer en realistischer aan toe.


Er zijn duidelijk waarneembare bewegingen tussen Israël, Egypte en Saoedi-Arabië waarneembaar en zolang Israël de Gazastrook niet bombardeert terug naar het stenen tijdperk zal de toenadering alleen maar accelereren.

Voor Egypte is de samenwerking belangrijk om de zijtak van de Moslimbroederschap, Hamas in toom te houden. De Moslimbroederschap wordt in Egypte gezien als existentiële dreiging boor het huidige bewind en Iran is de grote sponsor van Hamas. Het Egyptische bewind met al zijn nadelen is echter het beste dat Egypte en de regio qua stabiliteit kan overkomen.

Voor het huis van Saoed is de samenwerking belangrijk omdat zij Iran als strategische dreiging beschouwen, voor de soennitische Saoedische Koninklijke familie zijn de sjiieten aan de overkant een doorn in het oog (overigens bizar dat Saoedi-Arabië het enige land ter wereld naar een familie is vernoemd).

Iran is de destabiliserende geopolitieke factor in de regio. Niet IS wat de meeste mensen zullen beweren. IS is op geopolitiek vlak de verwende kleuter die om aandacht schreeuwt. Iran daarentegen heeft het beleid, de wil, de mensen en de middelen om als regionale grootmacht te worden aangemerkt. Iraans buitenlandbeleid is er dan ook op gericht zoveel mogelijk chaos in de regio te veroorzaken, zie Libanon met Hezbollah, de steun aan Assad's Syrië. De steun in Afrika aan groeperingen die het daglicht niet kunnen verdragen en natuurlijk de steun aan de Houthis in Jemen.

Door de Iraanse interventie in Syrië heeft Iran het voor elkaar gekregen om de meeste soennieten in de regio tegen zich in het harnas te jagen, een prestatie op zich. Zelfs de Iraanse haat voor de Joodse Staat is niet meer genoeg om de handen in de regio op elkaar te krijgen.

De toenadering tussen Israël, Egypte en Saoedi-Arabië is dan ook een logisch gevolg van de Iraanse expansiedrift in de regio. De nucleaire deal tussen het Westen en Iran wordt in het Midden-Oosten gezien als de slechtste deal aller tijden en Iran met de dreiging van een atoombom maakt het dat er nu verbonden worden gesmeed die in het verleden niet voor mogelijk werden gehouden.

Bedankt Ali Khamenei.