woensdag 18 november 2015

De Nederlandse Staat van Beleg!

Door: Koby Zichler ( @_unclex )


Na diverse aanslagen in Europa - met als meest recente de aanslag in Parijs - begint het bij de meeste bestuurders duidelijk te worden. Onze inlichtingen diensten hebben een probleem. Capaciteit, wetgeving en politiek draagvlak ontbreken om de diensten op te tuigen conform de internationale afspraken. Overheden zijn de controle kwijt, bedienen zich van leugens die worden aangeleverd door policor wetenschappers. Houston, we have a problem!


Langzaam gaat de gereanimeerde samenleving na Parijs over tot het vervullen van haar obligate werkzaamheden. De sleur van alle dag, hopende dat vanaf nu alles anders zal zijn. Zijn we immers niet heel hard met de neus op de feiten gedrukt?

Maar wat nu als alles faalt? Een vraag die mij de laatste paar jaar steeds vaker bezighoudt. Soms is het een gedachte, diep verscholen tussen voetbal en de kroeg. Soms hinderlijk aanwezig als ik doelbewust de staatsmedia bekijk. Soms nog erger, aanwezig als ik voor de zoveelste keer mijn kinderen - in de bloei van hun leven - moet vertellen dat het allemaal wel goed komt.

Het feit dat we moeten nadenken over wat we wel en niet kunnen optekenen of de manier waarop – dat baart me zorgen. Het geeft aan dat we niet vrij zijn in uiten van onze meningen, gedachte en manier van handelen. Het is mij – of ons – blijkbaar niet toegestaan om man en paard te benoemen.

Maar wat nu als alles echt faalt? Als professional loop ik al wat jaartjes mee en durf te stellen dat er weinig geheimen voor mij zijn over hoe Nederland operationeel bestuurd wordt. Het verschil tussen visie en beleid is levensgroot, zo groot dat operationeel de zaak volledig in het honderd loopt. Het uur U is in mijn optiek daarom bijna aangebroken. Het moment waarop Nederland zal moeten kiezen tussen rationeel denken of blindelings de groep van positivo’s volgen, kiezen tussen goed en kwaad, kiezen tussen de kroeg of bezorgdheid, kiezen tussen de islam of rechtstaat. En dan?

In Frankrijk – overigens in geheel Europa – is te zien dat terrorisme niet onder controle is. Belangrijker nog is dat men geen enkel benul heeft wat er moet gebeuren ‘when shit’s hit the fan.’ Ergens onder een bureau zit een grote rode knop verstopt met daarnaast de instructie: push to reboot – helaas is deze knop nog niet gevonden. De eerste momenten na een aanslag zijn momenten van totale anarchie en paniek. Crisismanagement heeft geen enkele waarde, hulpdiensten werken elkaar tegen, burgemeesters komen uit hun spelonken om recht te praten wat krom is. Juist de eerste minuten zijn van cruciaal belang, er moet gehandeld worden en wel in de meest extreme vorm die ons systeem toelaatbaar acht.

Als alles echt faalt dan is er maar een oplossing! Hollande heeft – ingegeven door adviseurs – goedbedoeld de noodtoestand afgekondigd. Geen halve maatregelen maar nog niet de helft van wat het zou moeten zijn. In dit soort situaties waarbij vooromschreven aanslagen leiden tot chaos moet de staat van beleg worden afgekondigd. Een voetbalstadion vol onschuldige mensen, die in hun bijzijn een poging zien om hun president vermoordt te zien worden! Een ontwrichting – aanslag - van één van de grootste democratieën in Europa. Het disrespect voor ons westerlingen bleek ook bij de wedstrijd Duitsland/Nederland. Een wedstrijd die - als eerbetoon aan de slachtoffers van Parijs – koste wat het kost doorgang moest vinden, bleek niet veilig. Als dat geen reden is om de staat van beleg af te kondigen, wat dan?

De staat van beleg (oorlogswet) moet gebruikt worden door acuut het burgerlijk gezag te vervangen voor de militaire autoriteit. Weg met halve maatregelen als demonstratie verbod, vergemakkelijken van huiszoekingen, enz.

De staat van beleg moet acuut ingesteld kunnen worden, geen inmenging van politieke labbekakken of belangenverstrengeling.

Avondklok, alle van terrorisme verdachte personen om de 4 uur melden, geen verkeer tussen steden, overtreders worden via militair snelrecht vonnis gewezen, inclusief de doodstraf. In plaats van blauw op straat moet het groen op straat worden. Wie niet luisteren wil, moet maar voelen!

Het moet een zeer tijdelijke maatregel zijn die onze tegenstanders ervan moet en zal overtuigen dat wij staan voor wie we zijn en dat we onder geen beding toegeven aan een abjecte theologie uit het stenen tijdperk.

Wat als het ooit goed gaat? Ooit ga en wil ik mijn kinderen uitleggen dat het in 2015 een zware en moeilijke tijd was. Dat papa en mama nooit hebben toegegeven aan de indoctrinatie van Europa en haar verwerpelijke empathie voor een nog veel verwerpelijkere ideologie genaamd islam.