maandag 12 januari 2015

Israëlische premier Netanyahu was niet welkom in Frankrijk #jesuisjuif

Franse Joden willen vluchten, nee niet allemaal, maar de herkenbare Joden zeker en de seculiere Joden zijn in ieder geval erg bezorgd om hun situatie.

Het klimaat voor Franse Joden is zo slecht in Frankrijk, dat de 4 slachtoffers van moslimterrorisme zich laten begraven in Israël en niet in Frankrijk, omdat de nabestaanden weten dat er in de toekomst niemand zich zal bekommeren om de Joodse begraafplaatsen.

Het klimaat voor Franse Joden is zo slecht dat 74% van de Franse Joden hun identiteit verbergen.


In dat klimaat wordt het normaal geacht dat de Fransen liever hadden dat Benyamin Netanyahu niet kwam omdat zijn aanwezigheid voor verdeeldheid kon zorgen.... (lees: moslims kon schofferen en we weten waar boze moslims toe in staat zijn)
As Prime Minister Benjamin Netanyahu arrives at the Grand Synagogue of Paris for the memorial ceremony, Channel 2 reports that the French government didn’t want Netanyahu to attend the march earlier today, because his presence would be divisive.
De Jood Netanyahu was niet welkom op een herinneringsbijeenkomst waarin onder meer Joodse slachtoffers van terreur werden herdacht. Frans antisemitisme is dus niet alleen een islamitisch probleem, maar ook een Frans institutioneel probleem.

Door dat algemene antisemitische klimaat willen meer en meer Joden emigreren naar het enige land ter wereld waar zij zonder problemen Joods kunnen zijn: Israël.

Het is echter ondoenlijk voor Franse Joden 1.2.3 hun spullen te pakken en te vertrekken. Huizen moeten worden verkocht, zaken moeten worden geregeld en afgesloten en in Israël moet weer woonruimte worden gezocht en moeten zaken weer worden opgebouwd. Emigreren naar Israël vergt dan ook moed. Niet vanwege Israël maar vanwege een leven achter je laten en opnieuw beginnen.

Naftali Bennett is een Jood die zich het lot van de Franse Joden aantrekt en is een minister die van aanpakken weet. Bennett was op een bijeenkomst van the Jewish Agency, een organisatie die Joden helpt zaken te regelen. Daar tekende de minister van economische zaken het volgende op:

Some insights from the Paris trip: Steps we need to take
I met hundreds of Jews today is a series of meetings: Families, youngsters, communities, an Aliya fair, youth movements.
This is what I learned:
1. The Jewish community is deeply concerned about its future. I heard time and again "There's nothing left for us in France".
2. This sentiment is particularly true among those who are closer to Judaism than those who have moved further away from it. Even to those who are "further away" share that deep concern.
3. The feeling is that the French government wants to protect them but they're not sure that they can.
4. The desire to leave is particularly strong among the younger people.
5. Many Jews believe that Europe is not ready to deal with Islamic terrorism.
6. There is a desire to make Aliya but also many concerns especially employment, housing, education and the language barrier.
7. The response time for inquiries to Israel from the Jewish community has been slow but it has improved a bit.
8. The Israeli bureaucracy hampers Olim. There is a lack of recognition of Academic and Professional degrees. For example: a top dentist here needs to be retested in Israel. This is a major impediment.
9. The Jews were *very* happy to see me, a representative of the Israeli Government, and the connection to Israel is very important to them.
***
When I get back I will do everything in my power to cut through the red tape. There will me an exodus of Jews from France. The question is will they make Aliya to Israel or emigrate to North America.