maandag 19 januari 2015

Hezbollah acteert met grote woorden, Israël acteert met daden

Sinds de internationale coalitie bombardementen uitvoert en daardoor de Koerden langzaam maar zeker terreinwinst op IS wint, is de druk een beetje van de Iraans/Syrische/Hezbollah ketel.


Hezbollah dat gevoelige klappen heeft gekregen in het sjiitische-soennitische geweld in Syrië en Irak.
Door de recente verliezen van IS echter voelt Hezbollah zich weer het mannetje en hun leider en bunkerbewoner Hassan Nasrallah kwam dan ook vrijdag uit zijn betonnen kast om een toespraak aan zijn handlangers te geven waarin hij onder meer aangaf hoe fantastisch Hezbollah is, welk modern wapenarsenaal het heeft en dat zij bij een volgende confrontatie diep in Israël zouden opereren.

Israël reageerde niet woordelijk op de Mussolini-achtige toespraak van de Hezbollah-baas, maar liet het antwoord komen in een, met recht, spectaculaire daad. Israël viel een konvooi in Syrië aan vlak bij de grens met Israël en doodde 6 strijders, onder wie - nu komt het - Jihad Mughniyeh, zoon van de Imad Mughniyah. Een van de aartsvaderen van Hezbollah. Een ander prominent die het tijdelijke voor het eeuwige verruilde was de Iraanse Generaal Mohammad Ali Allah Dadi. Deze generaal was volgens Iran naar Syrië gestuurd als adviseur van Assad in de strijd tegen de soennieten. Wat die generaal en die Hezbollah-strijder dan deden bij de grens met Israël in een verkenningsmissie is dan ook geen raadsel in dit geval. Iran en Hezbollah zijn bezig om plekken uit te zoeken om Israël te kunnen infiltreren. Helaas, bye bye zwaai zwaai en hup, hemelen maar.

Nasrallah moet nu Israël wel antwoorden, zeker in het licht van de grote broek die hij had aangetrokken. Doet hij dat niet, dan wordt hij de Obama van Hezbollah zeg maar. Ook Iran zal popelen om de dode generaal te wreken. Er is echter een kleine hobbel op de weg van jihad en Allah Akbar. Die hobbel heet sancties. Iran kan het zich nu niet permitteren om de Amerikanen te irriteren met geweld, geweld kan zich vertalen in sancties en sancties zullen de toch al zwakke Iraanse economie verder uithollen.

Nasrallah had beter Israël niet kunnen dreigen, niet handig van een organisatie die te klein voor het laken is en te groot voor het servet.