maandag 5 januari 2015

Het Arabische olietijdperk is voorbij

Onopgemerkt door de media in Nederland is de Verenigde Staten van Amerika voor het eerst in veertig jaar begonnen met het exporteren van olie.

Deze kantelpunt beslissing is tijdens de kerstvakantie door de regering Obama genomen op een moment dat de meeste regeringen wereldwijd meer met feestdagen bezig waren, dan met politiek. Een slimme zet van Obama, gezien het feit dat deze beslissing een gevoelige is.


Waarom gevoelig vraagt u zich af? De implicatie van dit besluit is verstrekkend, niet alleen economisch, maar ook qua geopolitiek.

Economisch is het een goede zaak dat de VS de ban op olie-export heet opgeheven. Met deze opheffing kan de VS in een klap de grootste olie-exporteur ter wereld worden. In die positie zal de VS ervoor zorg dragen dat de olieprijs stabieler blijft dan nu het geval was. Onrust in het Midden-Oosten en Rusland was voor de oliespeculanten het groene sein de prijzen op te drijven. Die zakkenvullerij zal zeker blijven bestaan maar in mindere mate, daar de Amerikaanse schalieolie voor een balans zal zorgen.

Binnen de OPEC is men op zijn zachtst gezegd niet blij met het opheffen van de ban op Amerikaanse olie-export. Het antwoord van de OPEC is echter een slimme. Meestal was de Pavlovreactie het inbinden van de eigen olie-export om zo de prijs te stabiliseren of zelf omhoog te drijven. Deze keer echter hebben Saoedi-Arabië en de Golfstaten er voor gekozen nog meer olie te produceren met als gevolg dat de olieprijs nog verder daalt. De beweegreden is dat de kostprijs van olie in het Midden-Oosten beduidend lager ligt dan de olie gewonnen uit schaliegronden. Met deze tactiek tracht, onder andere, Saoedi-Arabië de Amerikaanse schalieolie kapot te concurreren.

Een gecalculeerd risico van de Saoediërs die echter niet zonder gevolgen is. Egypte bijvoorbeeld is redelijk afhankelijk van financiering uit het olierijke koninkrijk, echter met minder inkomsten uit olie is de geldkraan richting Caïro al een stuk dicht gedraaid.

Geopolitiek gezien is het dan ook een gok die Obama neemt, omdat hij zijn Arabische bondgenoten een hak zet. Aan de andere kant is het een zegen voor de wereld, daar schurkenstaten als Qatar minder geld in internationaal terrorisme kan pompen en Iran minder geld heeft voor het peperdure nucleaire project.

Dit jaar, 2015, zal moeten uitwijzen of de gok van Obama uitbetaald. Het is een hoge risico strategie van de regering Obama. Het kan ervoor zorg dragen dat met het opdrogen van geldstromen in de Arabische landen de vrede in het Midden-Oosten bevordert. Het kan ook gebeuren dat met het opdrogen van de geldstromen in de Arabische landen de instabiliteit toeneemt en de regio verder zal exploderen met alle mondiale gevolgen van dien.

Bronnen;
The Guardian
Oil-Price-Net
Ynet