dinsdag 9 december 2014

Onvrede over islam groeit binnen Europa

Binnen het überfatsoenlijke Duitsland morrelt het. Meer en meer Duitsers zijn het zat dat islamisering onderdeel is van een samenleving waarin zij zich niet meer herkennen en zij willen terug naar de Joods-Christelijke wortels.


Opmerkelijk dat Duitsers de straat opgaan om te protesteren tegen de islamisering van Duitsland. Opmerkelijk daar door de geschiedenis Duitsers huiverig zijn om hun gedachten te uiten om meteen te worden geconfronteerd met hun donkere verleden. Een verleden waar Duitsland niet trots op kan zijn, des te meer reden de huidige protesten in Dresden en andere steden niet standaard af te doen als extreem rechts, een reflex waar links en de door links gedomineerde media automatisch inschiet.

De Engelse krant "the Telegraph" verwoordt het als volgt:
The new protests, which began in the city of Dresden in the former East Germany, feature no neo-Nazi slogans and have nothing to do with the traditional far right.
De protesten hebben niets met neonazi's of extreem rechts van doen, maar worden bezocht door standaard Duitsers die hun stem in het huidige Duitse politieke klimaat niet kwijt kunnen.

In Nederland zijn er partijen als PVV, SGP en VNL waar Nederlandse islamcritici onderdak kunnen zoeken en dat blijkt een redelijke succesformule. Van de 13 miljoen Nederlandse stemgerechtigden kiezen 2 miljoen mensen bewust islam kritisch. Dat aantal zou een stuk hoger zijn wanneer bijvoorbeeld SP-kiezers om die reden een van de eerdergenoemde partijen zou kiezen, want maak je geen illusies, de achterban van de SP is islam kritischer dan de partijtop toe wil geven.

In Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en andere Europese landen zie je dezelfde trend. Mensen zijn het islamitische gedram en de slachtofferrol van moslims zat. Dat de media dit geluid weigeren op te pikken, of in een negatieve frame wegzetten kan niet als een verrassing komen. De Zwarte Pietendiscussie is daar een lichtend voorbeeld van hoe de media politieke correctheid door de strot van normale Nederlanders ramt. De norm is dus de gewone Nederlander. Het abnormale zijn dus de media die hun verdraaide wereldbeeld dag in dag uit het publiek voorschotelen, te omschrijven als de newspeak van de media.

De waarheid volgens Het Reservaat (zoals de zelfbenoemde elite het omschrijft) is dus niet de waarheid in den lande. De normale Nederlanders weten dat en laten zich niet meer intimideren of de wet door Het Reservaat voorschrijven wat wel en wat niet te denken.

Nederlanders en andere inwoners van Europese landen willen hun eigen identiteit terug en gewaarborgd zien. Politieke partijen doen er goed aan deze eigen identiteit te onderkennen en niet weg te zetten als xenofobie, of extreem rechts, omdat de stroming die op dit moment vloeit bestaat uit normale bezorgde Nederlanders en andere normale en bezorgde Europeanen die de Joods-Christelijke cultuur leidend willen zien en niet onderdanig, of gelijkwaardig aan de gewelddadige islam.