woensdag 13 augustus 2014

Jodenhaat leeft breed bij islamitische deel van de Nederlandse bevolking

Het grote voordeel van het aangewakkerde zelfvertrouwen onder moslims is, dat zij nu hun lafhartige taqiyya-houding laten varen en hun ware gezicht tonen.


Een van die gezichten is verwrongen door Jodenhaat. Was het eerst ISIS in Den Haag dat openlijk zijn Jodenhaat tentoon mocht spreiden (geen grenzen overschreden volgens burgemeester in oorlogstijd van Aartsen) met leuzen als dood aan de Joden, nu is het ook overduidelijk dat bij de zogenaamde gematigde islam Jodenhaat bon ton is. De woorden van Yasmina Haifi spreken boekdelen:




Antisemitischer kunnen we het niet maken. Ook Yasmini toont feilloos aan dat antizionisme antisemitisme is.

De vraag is hoe links dat openlijke antisemitisme gaat duiden. Natuurlijk worden er de gebruikelijke woorden van afkeuring gemompeld, is men doodstil, of hult men zich in de laffe nevelen van D66.

Voor links geldt dat de islam zo groot is geworden dat het de problemen die het met zich meebrengt niet meer kan, of wil zien. Of - erger - dat het wordt gekoppeld aan Joden/Geert Wilders/kolonialisme/De Nederlandse samenleving enzovoort. Alles om de olifant in de kamer maar niet te hoeven benoemen. Dat is eigenlijk het meest zorgwekkende, het feit dat links zich heeft overgeven aan de alsmaar doorgaande islamisering van de maatschappij.  De Nederlanders met hun vrijheden, waarden en normen kunnen barsten is de boodschap die links Nederland luid en duidelijk door laat klinken.

Weg-met-ons als laffe levensvisie in de hoop dat het linkse hoofd er als laatste wordt afgehakt. Met die mentaliteit wordt het breed gedragen antisemitisme binnen de moslimgemeenschap vergoelijkt, weggekeken en goedgepraat.