vrijdag 13 juni 2014

ISIS, Israël en het voormalige vrije Westen

ISIS, de benaming van een groep fundamentalistisch Soennieten die de gehele Levant willen transformeren tot een Kalifaat waar de sharia gemeengoed is en waar geen ruimte is voor anderen die de leer van deze vorm van Islam afwijzen.

Geopolitisch is het een hoofdbreker, omdat het gezworen en ongezworen vijanden kan dwingen samen te werken om dit efficiënte a-synchrone leger een halt toe te roepen.


Dat Kalifaat waar ISIS voor strijdt bestaat onder meer uit Jordanië, Israël en de betwiste gebieden (Palestina genoemd door de onwetenden).

Het bestrijden van dit soort groeperingen in nagenoeg onmogelijk, omdat het nagenoeg onmogelijk is om ideeën te bestrijden. De tactiek die Assad toepast wordt wereldwijd afgekeurd vanwege de honderdduizend plus slachtoffers. Niet dat de wereld er verder iets aan doet om Assad tegen te houden, een reden dat ISIS zo groot is kunnen worden. Wanneer de wereldgemeenschap in een beginstadium had ingegrepen was die puinhoop die nu ontstaan is minder groot geweest, iets waar ik vanaf dag een een voorstander van ben geweest en wat ik ook een en ander over heb geschreven.

Aangezien, dat dus klaarblijkelijk niet gebeurd is zit, in eerste instantie, het Midden-Oosten met de gebakken peren en in een later stadium het voormalige Vrije Westen.

In het Midden-Oosten doet de Arabische Liga, zoals gewoonlijk niets, omdat Israël niet kan worden gebashed en moslim op moslim geweld deert de de Arabische Liga niet, zoals iedereen kan weten.

De laffe houding van de Arabische Liga resulteert erin dat er geen eenduidige strategie is om ISIS te bestrijden, iets dat juist nodig is op dit moment. ISIS maakt daar handig gebruik van en heeft de grens tussen Irak en Syrië gewist. Deze grenscorrectie kan ook plaatsvinden tussen Syrië en Libanon. Niet onwaarschijnlijk wanneer men zich bedenkt dat Arabieren altijd kiezen voor de hond die het hardst blaft. ISIS weet feilloos de zwakte van regionale Arabische Staten uit te buiten en daarmee komt Jordanië in het vizier. Het hasjemitisch koninkrijk balanceert vanaf de oprichting tussen voortbestaan of vernietiging. Een taak dat het tot de dag van vandaag goed heeft uitgevoerd, dat moet gezegd. Nu is het echter een compleet ander spel geworden. ISIS heeft reeds verklaard dat Jordanië het volgende land is dat zij op de korrel willen nemen en dat zij de Jordaanse koning Abdullah zullen afslachten. Verder wil ISIS de Gazastrook innemen en de Sinaï woestijn.

Door deze boute uitspraken en islamistische vergezichten is het handig voor Israël, Jordanië en Egypte om intensief samen te gaan werken en niet (in het geval van Abdullah en Al-Sissi) met Iran te lonken, daar de sjiieten van Iran een van de aanstichters is van dit conflict.

Op dit moment is het, mijns inziens, een strategisch belang voor Israël om de Gaza door Egypte te laten bezetten en de West-Bank (met territoriale concessies voor Israël) aan Jordanië. Een terugkeer naar 1967, toen het woord Palestina niet werd gebezigd en waar Palestijnen eenvoudigweg niet bestonden, omdat het Arabieren waren en nog steeds zijn. Met deze intensieve samenwerking kan een buffer worden gevormd tegen de oproerlingen van ISIS.

Mocht ISIS de Sinaï, Gaza en Jordanië in handen krijgen, dan heeft Israël een probleem erbij, maar niet alleen Israël, ook het voormalige Vrij Westen zal dan met aanslagen te maken krijgen op een schaal die nog niet eerder vertoond is. Denk maar eens na. Een soort Kalifatisch Schengen voor mannen met baarden die er hun hand niet voor omdraaien om uw geliefden op een brute manier met hun schepper te verenigen.

Israël zou wel eens de leider kunnen worden van de vrij wereld, omdat de pacifistenkliek in de EU zich geen raad weten en gillen als schoolmeisjes. De EU die waarschijnlijk liever met ISIS praat en hoopt dat het dan zelf buiten schot blijft (het Chamberlain-effect).De VS met een buitenlandbeleid dat zich als isolationistisch kan laten aanmerken geen deuk in geen enkel pakje boter wil en weet te slaan. Israël is een van de landen dat zich wel heeft voorbereid op meerdere vijandige scenario's en daar in heeft geïnvesteerd en blijft investeren, in tegenstelling tot vele EU-landen waar het defensie-budget alleen maar verkleind is, en bijna tot nul gereduceerd.

*De mitsen en maren in dit artikel zijn noodzakelijk omdat de situatie in het Midden-Oosten zo vloeibaar is, dat het over een maand weer geheel ander kan zijn. Iedereen die Israël ziet als het grote kwaad in de wereld, is blind, doof en stom. De bedreiging aan het begin van de 21e eeuw is het opkomende en uitdijende islamisme, niets meer en niets minder.