zondag 24 november 2013

Iran grote overwinnaar onderhandelingen

Terwijl de P5+1 zichzelf trots op de opgeblazen borst klopt over de bereikte overeenkomst met Iran is de realiteit voor de Saoedi-Arabië, de Golfstaten en Israël een andere. Voor deze landen - en voor Iran zelf - is Iran als grote overwinnaar uit de bus gekomen.


De consequentie van deze deal zullen verstrekkend zijn en hebben niet alleen gevolgen voor de nucleaire status van Iran, maar voor de status van Iran an sich in de gehele regio. Met deze pyrrusoverwinning hebben de landen van de P5+1 aangetoond dat hun verering van Mammon groter is dan het morele besef de regio te behoeden voor de ramp die de Khamenei heet.

Op papier lijkt het een goede deal die de p5+1 gesloten hebben, maar de vele woorden die het telt kunnen gereduceerd worden tot de woorden van de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken Mohammad Javad Zarif die verklaarde dat de overeenkomst aangaf dat Iran het recht heeft om uranium te verrijken. In het Midden-Oosten bij de islamitische landen is het begrip overwinning een ander begrip dan in de rest van de wereld. Een voorbeeld is de Yom Kippoer oorlog die glansrijk door de Arabische landen werd verloren, maar die in diezelfde Arabische landen als overwinning werd en wordt gevierd. Waarom? Twee redenen, de eerste is de verrassing die het Israël bracht. De tweede is de oversteek van Egyptische troepen ban het Suezkanaal. Deze twee feitjes worden door de Arabische landen grootst gevierd als overwinning in een oorlog die verder op epische schaal door Syrië en Egypte werden verloren.

Spoel nu even door naar Iran. Iran heeft zich het recht verworven uranium te verrijken daar waar de verrijking van uranium juist het punt was van de meerdere sancties. Voor de islamitische goegemeente is Iran dan ook de grote overwinnaar van deze voorgekookte onderhandelingen. De consequenties zullen dan ook lang natrillen in de regio.

Ten eerste zal Iran zich gesterkt voelen om zijn invloed te vergroten in het conflict in Syrië,
Ten tweede zal Iran, het verzwakte, Hezbollah weer optuigen tot volle oorlogssterkte.
Ten derde zullen de sjiieten zich superieur voelen aan de soennieten door de Iraanse overwinning op het Westen (niemand kan ons wat maken, want wij kunnen uranium verrijken).
Ten vierde zal Iran er zorg voor dragen dat de sjiieten in de golfstaten zich weer gaan roeren om daardoor de Iraanse invloed in de golf te vergroten dat zal als consequentie hebben dat de olietoevoer in het geding komt en dat Iran vervolgens zal aanbieden om de Iraanse olieboycot op te schorten om zodanig de oliehonger te stillen. De slappe EU zal als eerste door de knieën gaan, China en Rusland nemen sowieso Iraanse olie af ondanks de zogenaamde boycot.

Iran heeft met de overeenkomst zes maanden tijd gekocht om het conflict met Syrië naar zijn hand te zetten en daarmee de as van terreur tegen Israël in stand te houden. Het heeft tijd gekocht om zijn invloedssfeer in de Golf te vergroten en het heeft tijd gekocht om het kernwapenprogramma
in stand te laten. 

Europa en de Verenigde Staten van Amerika hebben meerdere landen in het Midden-Oosten voor de bus gegooid. Rusland en China kozen altijd al de kant van Iran.

Met deze overeenkomst bestaat de kans dat Saoedi-Arabië en de golfstaten actief op zoek gaan naar eigen kernwapens en of nucleaire programma's om de Iraanse dreiging tegen te gaan. Diezelfde landen hebben nooit gezocht naar nucleaire mogelijkheden met de kennis dat Israël nucleair potentieel bezit, een teken dat Saoedi-Arabië en de golfstaten Israël wel vertrouwen met nucleair potentieel en Iran niet.