woensdag 23 januari 2013

Welke ruk naar rechts in Israël precies?

Volgens de Nederlandse MSM werd er met Stürmeriaanse proporties bericht over de ruk naar rechts die Israël zou gaan doormaken. Helaas voor deze Israëlhaters is hun natte droom niet uitgekomen, maar van een nuancering in hun berichtgeving zal natuurlijk geen sprake zijn.

Likud/Yisrael Beteinu liep een gevoelige klap op en verloor 11 zetels die naar Habayit Hayehudi gingen. Dit is inderdaad een rechtsere partij dan die van Netanyahu en Lieberman.
De winst van Habayit Hayehudi is dan ook een overwinning voor Bennet maar het blijft een verschuiving binnen het rechtse kamp.

Mensen die de "oude" politieke garde zat zijn hebben voornamelijk op Habayit Hayehudi gestemd. Net als mensen die op de onkreukbare Livni (Hatnua) en op de andere nieuwkomer Yesh Atid van Yair Lapid hebben gestemd. De drie nieuwkomers hebben dan ook meer dan een kwart van het Israëlische electoraat weten te bereiken, geen slecht resultaat voor deze drie relatieve nieuwkomers.

Aan Netanyahu de taak om als komende premier een coalitie te vormen. Een lastige maar niet onmogelijke taak. Wanneer Netanyahu het lef heeft kan hij een meerderheid verkrijgen zonder de almachtige charediem van Shas (11 zetels) of United Torah Judaism (7 zetels). Deze partijen waren in het verleden vaak bepalend voor welke coalitie ook en daarom ook de buitenproportionele macht van de charediem, tot irritatie en frustratie van seculiere en zionistisch-religieuze Israëliërs.

Netanyahu kan kiezen voor een coalitie van Likud/Beteinu-Yesh Atid-Hatnua-Kadima een minderheidsregering met gedoogsteun van Meretz (links zionistisch) en Habayit Hayehudi (rechts religieus zionistisch). Op die manier houdt  Netanyahu de charediem buiten de deur en kan Israël sneller en beter hervormen. 

De opkomst van de Arabische Israëliërs was laag en dat is een tegenvaller en vooral jammer. Met een sterk Arabisch blok kunnen de Arabische Israëliërs de rol vervullen die de hardediem sinds jaar en dag vervullen en op die manier meer invloed kunnen uitoefenen op de Israëlische politiek. De oproep van de Arabische Liga vooral te gaan stemmen was dus tegen dovemansoren gericht.

Van een ruk naar rechts is in ieder geval geen sprake in Israël, wel naar een ruk naar het centrum, waarmee de Israëlische kiezer vooral heeft aangegeven dat het veiligheid belangrijk vindt, maar wel op een gedeelde eerste plaats met economische en sociale vraagstukken. Het vredesproces is daarmee naar de achtergrond verschoven voor de meeste Israëliërs.