vrijdag 11 januari 2013

Verdere Arabische polarisering maakt Israël nationalistischer

Dat de zogenaamde Arabische lente is verworden tot een Arabische nachtmerrie is iedereen ondertussen wel duidelijk, behalve de linkse punniktruien die mompelend piepen "geef het meer tijd", maar voor de weldenkende mens is het duidelijk: islamisten hebben de Arabische opstand overgenomen en zijn verworden tot de dictators die zij altijd al hebben willen zijn.

Slecht nieuws voor de enige echte democratie in het Midden Oosten, Israël. De wereld eist dat het zelfmoord pleegt door met zijn potentiële vernietigers te onderhandelen en de wereld is er als de kippen bij om die Israëlische vernietigers tijd te geven, goed te praten en te legitimeren.  


De Egyptische president en moslim broeder Morsi wordt alle ruimte gegeven Israël en Joden te delegitimatiseren:

Israeli-Palestinian negotiations are "a waste of time and opportunities" as Arabs and Muslims get nothing out of engagement with "the descendants of apes and pigs," current Egyptian President Mohamed Morsi asserted in September 2010  

Waarmee maar weer wordt aangegeven dat Morsi geen haar beter is dan Hamas een andere schurkenorganisatie waar Israël volgens de punniktruien vrede mee moet sluiten.

Egypte speelt nu nog even het spelletje braaf mee om geld los te krijgen van de VS en het IMF, maar met de laatste geldschenkingendoor Moslim Broederstaat Qatar met haar staatsomroep Al Jazeera bestaat er een gerede kans dat Egypte de oorlogstrom weer flink af gaat stoffen.

Syrië is een ander voorbeeld waar, door treuzelen van het laffe westen, de islamisten flink huis kunnen houden zonder dat hen een haarbreed in de weg wordt gelegd, sterker nog islamisten die Israël willen vernietigen worden gesteund door het westen. 

In Tunesië worden meer en meer antisemitische uitlatingen gedaan zonder dat het westen zich daar om bekommert, het zullen wel kwajongensstreken zijn denken de punniktruien, tenslotte wordt de islamitische discriminatie van anderen in het westen ook zo afgedaan. Kwajongensstreken en incidenten.
Wanneer de stofwolken in Syrië zijn neergedaald zal Jordanië aan de beurt zijn. Het koninkrijk wankelt al een tijdje door interne strubbelingen en wanneer de poep de ventilator raakt zullen de punniktruien de koning oproepen te "moderniseren", dat daar sharia voor in plaats komt dat deert de punniktruien niet.
Met al de onstuimige ontwikkelingen in de regio is het niet verwonderlijk dat Israël de linkse partijen links laat liggen  en zich richt op de partijen ter rechter zijde van het politieke firmament.

Nieuwkomer Bayit Yehudi(Joods huis) van Naftali Bennet doet dan ook goede zaken in de Israëlische peilingen. Bennet is de voormalige chefstaf van Benyamin Netanyahu, maar is door een intern conflict voor zichzelf begonnen. Voor Bennet legt dat geen windeieren. Zijn partij staat nu derde in de peilingen en rechts heeft sinds tijden de grootst mogelijke meerderheid in Israël.

Bayit Yehudi is als zionistische religieuze partij zo populair in Israël omdat het een tegenwicht vormt tegen een minderheid van anti-zionistsche Charediem in Israël die volgens velen te veel voor het zeggen hebben in de Israëlische politiek en samenleving:

Now, Naftali Bennett, a charismatic young religious Zionist, has sensationally rejuvenated the national religious party Bayit Yehudi, which polls predict will become the third largest Knesset party and be well positioned to displace the haredi parties, reclaim the Religious Affairs Ministry and other ministries and and launch a national-religious renaissance.
But as I remarked in my previous column, this could fall apart if far-right trends within the party are not contained.
MANY TRADITIONAL Likud voters intending to vote for Bennett will do so on the assumption that they remain within the national camp and that as an independent right-wing religious party it will merely reinforce a nationalist government and enable Netanyahu to be in a better position to withstand American and other global pressures.

Israël kiest dus voor partijen die de Europese en Amerikaanse druk durven weerstaan.
Bennet wil een deel van de Westbank annexeren en de rest aan de Palestijnen geven als autonoom gebied. De vorige onlusten met Hamas heeft weer eens aangetoond dat de Palestijnen niet geïnteresseerd zijn in vrede. Bennet maakt gebruik van de oorlogszuchtige Hamas retoriek en komt met voor hem een pragmatischeoplossing van het probleem:

Bennett said he knows that his annexation plan is "not perfect" but that he believes a way can be found for Israelis and Palestinians to live in peace.
"They (the Palestinians) are not about to evaporate, we're not about to evaporate. We're all here stuck together. There isn't great love in the air but we're the real people who need to make peace, not America and not the European Union," he said.