woensdag 19 december 2012

Tijd, tijdsdruk en de 24/7 ratrace

We willen alsmaar meer, we willen alsmaar beter, we willen de hemel zonder erin te geloven. We leggen onszelf zoveel druk op dat stress als normaal wordt ervaren. Zo normaal, dat wanneer wij tot rust komen en een hartaanval krijgen dit met verbazing wordt ervaren.
Waarom moeten wij, als mensheid het zo druk hebben, waarom zijn mensen bang bij rust met zichzelf geconfronteerd te worden, waarom denken mensen niet meer over zichzelf na. 

Ik hoor u denken "ik denk constant over mijzelf na" Doet u dat? Doet u dat echt, waarom kijkt u dan na een tijdje op uw horloge omdat er weer een afspraak op stapel staat?  Een persoonlijke afspraak of een zakelijke afspraak, dat is mij om het even.  Ik geef alleen maar even aan dat het zogenaamde druk zijn vluchtgedrag is. Een vlucht omdat je de  verantwoording voor jezelf en daarmee verantwoording voor je omgeving weigert aan te gaan en in te zien.

Vluchtgedrag in sociale media omdat we vermaakt dienen te worden, vluchtgedrag zodat we niet over onszelf en onze geestesstaat hoeven na te denken.

24/7 moet alles tegenwoordig gebeuren en moet alles tegenwoordig open zijn. Wanneer het grote "ik" gevoed en bevredigd moet worden dient alles te wijken voor het grote moeten, het grote consumeren. Door dit grote moeten en grote consumeren is de mens en daarmee de mensheid zijn ergste grote vijand geworden. Door de 24/7 mentaliteit is er geen echte kwaliteit meer voor jezelf en daardoor voor de mensen om je heen. Wanneer je iemand vraagt "hoe gaat het met je" is het antwoord vaak "druk, druk, druk" met een betekenisvolle blik. 

Mensen spiegelen hun zelfbeeld dus aan wat anderen over hun denken in plaats van te spiegelen wat zij zelf over zich vinden.  Chanoeka is geweest en de kerstdagen liggen om de hoek. Dagen voor zelfreflectie zou je denken, niet helemaal. Zeker de kerst wordt door velen met afschuw afgewacht. Twee hele dagen dat men met de familie moet doorbrengen. "The horror" voor velen.  De spreekwoordelijke woonboulevard brengt uitkomst. Niet nadenken, niet samenzijn, niet de innerlijke rust creëren om aan jezelf en daardoor aan je omgeving te denken. Niets van dat alles. 24/7 moeten we het druk hebben. 24/7 moeten we vermaakt worden. 24/7 willen wij niet denken aan hoe het anders kan en waarschijnlijk anders moet, willen we een wereld houden waarin 24/7 nog steeds mogelijk is.