dinsdag 13 november 2012

Kosjer is kosjer tot de keukendeur


Voor halal geldt dat regulier geslachte kip acceptabel is. Voor kosjer geldt dat niet. Halal-eters eten dus gewone kip. Door een wijziging van de regels gaat dat per 2013 niet meer lukken; de regulier geslachte kip is niet meer halal. Maar de kosjere kip is nog steeds kosjer.
Voorts: de certificering is op z’n zachtst gezegd niet waterdicht bij halal waardoor de halal-eter helemaal niet zeker weet of hij wel halal eet. Bij kosjer is alle certificering van slacht tot verwerking in 1 hand.

Kosjer is kosjer tot de keukendeur
Kippen worden voor dat ze worden geslacht geëlektrocuteerd. Dit heet bedwelmen. Omdat de bedwelming plaatsvindt met een stroomstoot van 100 milliAmpère is dit voor de Halal-etenden acceptabel. Vanaf 2013 treedt een nieuwe Europese regel in werking, ook in Nederland. Dan wordt de stroomstoot verhoogd naar 150 milliAmpère. Met grote gevolgen voor halal-etend Nederland. Waarom treedt voor kosjer-etenden geen verandering op?
Verhoogd
In Nederland worden honderden miljoenen kippen geslacht. Veel Halal-etende Nederlanders eten vlees van regulier geslachte kippen. De kip wordt bij de industriële slacht aan een slachtlijn gehangen. Daarna wordt de kop van de kip eerst gedurende vier tot zestien seconden levend door een waterbad geleid, waarop 100 milliAmpère stroom staat. Die stroomstoot moet de kip bedwelmen. De slachtlijn voert de bedwelmde kip naar een machinaal kop van romp scheidend mes. Er komt geen menselijke ingreep aan te pas. Het Parool (3 november 2012) meldt dat bij de kippenbedwelmerij de stroomstoot per 2013 wordt verhoogd van 100 naar 150 milliAmpère. Er blijken namelijk kippen te zijn die de vier tot zestien seconden doorstaan en onbedwelmd worden geslacht, als waren ze bedwelmd. Een situatie die zich bij miljoenen kippen jaarlijks voordoet en waarvan het vlees wordt gegeten door de regulier vlees etende consument, de Halal-etenden en de consument van kippen met het bio of eko predikaat; Zo worden kippen geslacht op de reguliere, industriële wijze in de slachtmachine. Alleen kippen die door middel van Sjechieta worden geslacht blijft dit bespaard.
Interne bloedingen
De verhoogde stroomstoot leidt wel tot interne bloedingen, waardoor er bloedvlekken in het witte kippenvlees ontstaan. En dat vindt de consument geen aantrekkelijk gezicht. Een van de redenen waarom het zo lang heeft geduurd voor dat deze halve bedwelmpraktijk nu wordt aangepast. Om aan het onbewust onbedwelmd slachten een einde te maken wordt de stroomstoot verzwaard naar 150 milliAmpère. Bedwelmde kip etenden krijgen dus voortaan een verhoogde kans op kip met bloedvlekken. Het geldt niet voor Kosjer geslachte kippen.
Gigantisch probleem
Ook wordt er gewerkt aan een andere bedwelmingsmethode. Bij die toepassing en bij Ampère-verhoging is het dier zeker (?) bedwelmd. Wanneer de kip na de bedwelming – in het theoretische geval – niet geslacht zou worden zal het uit die bedwelming niet meer bij komen. Daarin schuilt voor de Halal-eter een gigantisch probleem. Volgens veel Halal-etenden is bedwelming geaccepteerd wanneer de kip in principe uit de bedwelming op zou kunnen staan, weer bij zou kunnen komen. Dit heet: reversibele bedwelming. Daarom kunnen zij gewone kipproducten eten, die niet van de Halal-slager hoeft te komen. De nieuwe regel steekt er een stokje voor. En dus kunnen deze Halal-eters dan geen reguliere kipproducten meer eten.
Menselijke handeling
Treedt voor Kosjer-etenden het zelfde probleem op? Nee, want dit zogenaamd reversibel bedwelmen is geen aanvaarde slachtwijze voor het predikaat Kosjer. Het dier dient bij bewustzijn te worden geslacht en dan ook nog eens door een menselijke handeling; niet door een slachtmachine die als dodingsmachine de kip slacht, en niet ‘kijkt’ naar een afwijkende houding van de hals.
Stuk voor stuk, dier voor dier
Kosjere kip is en wordt niet bedwelmd geslacht maar stuk voor stuk, dier voor dier, door een deskundige slachter geslacht. In de achter ons liggende episode omtrent het ritueel slachten was voor alle partijen, voor- en tegenstander, dan ook één ding alom geaccepteerd: de kosjere slachtwijze van pluimvee is van alle bestaande soorten de meest humane.
Certificeringsprobleem
Bij Halal doet zich een tweede groot probleem voor, dat bij Kosjer niet speelt. Er is geen centraal georganiseerde Halal certificering. Weet de Halal-etende Nederlander wel zeker dat het vlees en dan vooral het vleesproduct dat hij eet, Halal is. Nee, erkent een woordvoerder van een van de minimaal vijf Halal voedsel certificerende Nederlandse bedrijven in Het Parool. Tweederde van de kippen voor de Halal-markt is nu al niet Halal en dat zou dus met ingang van 2013 zelf bijna 100 procent worden. Tweederde van de kippen voor de Halal-markt is nu al niet Halal en dat zou dus met ingang van 2013 zelf bijna 100 procent worden.
Een stuk diffuser
De gang van het vlees van slachthuis naar Halal-slagerij is nog wel in één certificeringstraject, dat volgens de eigen Halal-markt al niet uitblinkt in transparantie. Daarna en daarbuiten wordt het allemaal nog een stuk diffuser. Vooral vleesproducten of producten waarin vlees-restproducten zijn verwerkt, kunnen nauwelijks meer als gegarandeerd Halal worden gekwalificeerd. Die vleesproducten worden samengesteld uit vlees waarvan de herkomst niet is te traceren. En daarin schuilt de tegenstelling met Kosjer. Al 400 jaar bestaat Kosjer-toezicht in Nederland; georganiseerd door de Joodse gemeenschap zelf.
Gegarandeerd
Kosjer vlees en alles wat daar van wordt gemaakt, doorloopt één certificeringslijn; staat al 400 jaar lang onder voortdurend Kosjer-toezicht van een en dezelfde certificeerder. Tot het moment dat de consument het plastic omhulsel van het foam schaaltje met plakjes worst knipt en daarmee het Kosjer-zegel verbreekt om zijn tanden in een plakje worst te zetten. Kosjere worst dus. Gegarandeerd Kosjer vanaf het moment dat de slachter het dier stuk voor stuk inspecteert, en zijn vlijmscherpe mes in een snelle beweging langs de hals haalt, totdat thuis het van dat dier afkomstige plakje worst uit zijn verpakking wordt gehaald.
Artikel van Ruben Vis, secretaris Nederlands-Israëlitisch Kerkgenootschap (NIK)