dinsdag 9 oktober 2012

Valt Obama Iran aan voor de verkiezingen? Het zou zomaar kunnen

Het gaat niet lekker in de peilingen met de huidige president van de Verenigde Staten Barack Obama. Hij wordt aangevallen op zijn economisch beleid en op zijn buitenland beleid. Economisch heeft Obama er weinig van gebakken, geen baanbrekende initiatieven van zijn hand, om in Europese termen te blijven: geen vergezichten.


Ook op zijn buitenlandbeleid is veel aan te merken. De leunstoelopperbevelhebber praat veel maar neemt weinig beslissingen. 


Al met al maakt de boodschap van Obama de twijfelaar school bij het Amerikaanse publiek, zeker nu er kandidaat tegenover hem staat die wel een duidelijk buitenlandbeleid heeft.
Code rood dus in het democratische kamp.  De Democraten willen dan ook graag als harde jongens overkomen en hebben daarom het volgendeverhaal gelekt:

De Verenigde Staten, eventueel met Israël, bereidt een precisieaanval voor op de Iraanse nucleaire installaties.  Dit om de nucleaire aspiraties van Iran enkele jaren te hinderen.

De voordelen voor Obama zijn duidelijk: Een precisieaanval is overzichtelijk, kost qua materieel weinig en belangrijker kost qua Amerikaanse slachtoffers hopelijk niets.  Het zendt een signaal naar de Golfstaten, Chinezen en Russen, dat er niet te spotten valt met de Amerikanen en belangrijker voor Obama het neemt de wind uit de zeilen van Romney en daarmee vergroot het de kans dat Obama wordt herkozen.

Er wordt driftig gespeculeerd dat het een gezamenlijke operatie wordt van Israël en de Verenigde Staten van Amerika. Ik ben daar niet zo zeker van. Het meedoen van Israël zorgt automatisch voor de gebruikelijke complicaties voor de Amerikanen.  Israël zal op de achtergrond meedoen door alle inlichtingen met de Amerikanen te delen, maar voor een overwinning van Obama is het essentieel dat de Israëliërs thuisblijven.

Een president in oorlogstijd is populairder dan een leunstoelpresident die wikt en weegt en geen beslissingen durft te nemen. Het kan zomaar zijn dat de druk van kopstukken binnen de Democratische partij op Obama zo groot zal zijn dat Obama ervoor gaat.