zondag 2 september 2012

Duitse herstelbetalingen 2.0 aan Europa scheppen een precedent voor extremisme



De geschiedenis herhaalt zich altijd in een andere vorm. Na de Eerste Wereldoorlog werd Duitsland als verliezer gedwongen herstelbetalingen te verrichten aan de winnaars van WW1. Door de druk die werd uitgeoefend de betalingen te verrichten werd de Weimar republiek slachtoffer van instabiliteit door extremistische groeperingen als de NSDAP (Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei) en de KPD (Kommunistische Partei Deutschlands). 
De gevolgen van het verdrag van Versailles zijn bekend. Wereldoorlog 1.0 resulteerde door het verdrag in Wereldoorlog 2.0


Nu is de situatie van toen wel en niet vergelijkbaar met de situatie waar Duitsland zich nu in bevindt. Er is geen oorlogsschade die de Duitsers terug hoeven te betalen. De Duitse politici betalen, tot nu toe braaf mee om de corrupte Zuid-Europese samenleving in stand te houden, dit uit angst om als anti-Europees te worden weggezet.  De Duitse herstelbetalingen 2.0  vinden dan ook, vooralsnog, gewoonweg plaats.
De Duitse politici hebben echter een probleem, een probleem dat men in Duitsland wegens historische redenen weigert onder ogen te zien. 

Het probleem is, net als in Weimar, het gebrek van de huidige democratische politieke partijen eurokritisch te zijn en daarmee bedoel ik echt eurokritisch en niet lafjes blaffen wat Frau Merkel af en toe doet om haar achterban tevreden te houden. 

De Duitsers morren, maar vinden geen gehoor bij de gevestigde politieke partijen, door dit gemis wordt de deur uiteindelijk open gezet voor partijen die zeggen wel oog te hebben voor de problemen van de Duitsers. Het horen, zien, maar zwijgen van de gevestigde politieke partijen in Duitsland draagt ertoe bij dat extremistische partijen in Duitsland die, naar eigen zeggen wel de Duitse belangen behartigen momentum zullen vergaren en kunnen groeien en blijven groeien.

Het is voor de Duitsers en voor Europa niet te hopen dat "Wir haben es nicht gewusst 2.0" realiteit wordt.