dinsdag 11 september 2012

De stilte voor de storm dag

Alles is gezegd, alles is gepeild, alles is tot in de laatste millimeter geanalyseerd. Het is vandaag de stilte voor de storm dag. De dag dat alles is gezegd en gedaan.


De campagne kwam traag op gang en wist eigenlijk nooit echt op stoom te komen.  Een typische Nederlandse campagne waarin meer wordt verzwegen dan er wordt gezegd. De typische dooddoeners passeerden de revue. Europa, zorg en de economie. Niemand heeft echt de oplossing, daarvoor is de economie en alles wat er mee samenhangt te internationaal geworden.


Aan de ene kant van het politieke spectrum hebben we D66, dat Nederland wil weggeven, aan de andere kant is er de PVV dat muren om Nederland wil bouwen.

De SP dat te vroeg piekte en de PvdA dat een opmerkelijke eindsprint inzette. De VVD dat opmerkelijk stabiel presteert en D66 dat een terugval tegemoet zag. GroenLinks dat een margepartij wordt en de PVV waarvan niemand weet hoe het morgen uit de verf komt.

Het CDA dat morgen klappen kan verwachten en de ChristenUnie en de SGP die daar niet van kunnen profiteren. De PvdD die nietszeggend en iets over bio-industrie in de marge zal blijven hangen en de nieuwkomer 50+ die het morgen waarschijnlijk mag proberen.

 Vandaag is het stilte voor de storm dag, de dag die de politieke partijen nederig maakt omdat het onbekende aan de horizon gloort. Worden we morgen de grootste? Hoeveel gaan we daadwerkelijk verliezen? Kan onze partij een rol van betekenis spelen bij de komende formatie, die naar goed Nederlands gebruik maanden moet duren ondanks de crisis.

De eerste vertraging is er al omdat Majesteit buiten spel is gezet, want de Kamer kan het wel beter...
Vandaag is tijd voor beginnende reflectie, morgen bij de enige echte peiling die er toe doet, zal die reflectie een hoogtepunt bereiken met winnaars en verliezers. Tranen van verdriet en tranen van geluk en misschien tranen van verrassing.

Maar vandaag is het stilte voor de storm dag. Een dag om te koesteren.