donderdag 30 augustus 2012

Wilders, de weigerende wegloper



Een keer is een incident, twee keer is een herhaling, meerdere keren is een patroon.
Bovenstaande opsomming geldt voor de PVV-voorman Geert Wilders die, wanneer het even moeilijk wordt verandert in een weigeraar, of een wegloper.


Het mislukte Catshuisakkoord is een klassiek voorbeeld van het weglopen voor verantwoordelijkheden die de partijpolitiek ontstijgen. Wilders durfde de confrontatie met zijn eigen achterban niet aan om uit te leggen waarom pijnlijke maatregelen genomen moesten worden. 

Wilders weigerde bij het eerste NOS-verkiezingsdebat aanwezig te zijn. Meneer was op vakantie en vond zijn teint belangrijker dan het debatteren over belangwekkende die Nederland zoal bezig houden als de grootste crisis sinds de depressie en een Europa waar menig Nederlander een hekel aan heeft.
Wilders deed wel mee met de grote vier, maar kwam als derde uit de bus. Niet vreemd, Wilders heeft het vermogen niet meer zichzelf te vernieuwen en blijft hangen in het herhalen van grijsgedraaide slogans. Het onvermogen van Wilders zichzelf te vernieuwen ligt waarschijnlijk ten grondslag van het afzeggen van een debat met Alexander Pechtold bij Nieuwsuur. Een debat dat al in juni geregeld was. 

Volgens de PVV was het voor Pechtold teveel eer wanneer beide heren binnen korte tijd tegenover elkaar zouden staan.  Een vreemde redenering wanneer men zich bedenkt dat het Nieuwsuur-debat volledig in het teken zou staan van Europa. Dat is juist het onderwerp dat Wilders als inzet van deze verkiezingen wilde maken, maar waar hij nu dus voor wegloopt door het debat met Pechtold te weigeren.

Het product Wilders is synoniem geworden aan weigeren en weglopen. Wanneer het even moeilijk wordt geeft Wilders niet thuis. Geert Wilders gaf in het RTL-debat aan wel eens na te denken over het leven na de politiek, maar dat hij nog niet klaar was en dat Nederland hem nodig heeft. Misschien is het voor Wilders verstandig zijn politieke leven eerder dan  later aan de kapstok op te hangen. Wilders de thuisblijver is voor Wilders en voor Nederland beter, daar Wilders de weigerende wegloper gemeengoed is geworden.