zaterdag 11 augustus 2012

De Britten, het sportiefste volk ter wereld

Natuurlijk juichen de Britten harder wanneer er een Brit aan de start verschijnt. Gezond nationalisme is deze eilandbewoner niet vreemd, maar de doorsnee Brit is wars van ongezond nationalisme of zelfs xenofobie, een mooie eigenschap waar anderen volken nog iets van kunnen leren.

Er waren enige zure sore loser reacties van Russen en Fransen, maar dat kan niet als een verrassing komen. Zuurheid is troef in die landen en de verhoudingen met de Britten staan al van oudsher op gespannen voet.  De rest van de wereld vinden de Britten echter te gek en fantastisch.
Terecht. Gisteren sprak ik een man met een Zweedse vlag op zijn rug gebonden.  Ik raakte met hem in gesprek over wat hij ging bekijken. Handbal antwoordde hij, de halve finale tussen Hongarije en Zweden. Ik complimenteerde hem op zijn Engels. Hij barstte in lachen uit en  vertelde mij dat hij Engels is, maar ging hij verder:
 "Well I wanted a ticket, any ticket actually and finally I got one, handball, never saw a game of handball in my life really... I thought about it who to support and decided it should be Sweden, so I bought a Swedish flag. Team Sweden it is...."

Die spirit zie je over bij de Britten, zonder weg-met-ons te worden.  De Brit waardeert sport en waardeert de inspanning die de atleten daarvoor leveren, dat is genoeg om iedereen toe te juichen die meedoet met de Spelen. Negenennegentig procent van atleten uit andere landen waarderen deze sportieve Britse mentaliteit.  De ware Olympische gedachte die zeker ook gold voor de vrouwen uit Saoedi-Arabië, Qatar en Bahrein. Het was een doorbraak voor deze vrouwen om mee te mogen doen aan de Spelen, deze atletes kregen een extra applaus van het publiek uit waardering voor hun strijd voor gelijke rechten.

De Olympische Spelen waren en zijn een succes, niet alleen voor Londen en Groot-Brittannië, maar in wezen voor de hele wereld.

Go Team GB!