woensdag 30 mei 2012

De SGP is hèt conservatieve alternatief


Wanneer men de emoties rond de SGP loslaat en domme termen als poldertaliban de plek geeft die het verdient, de digitale vuilnisbelt, dan heb je een partij die al jarenlang doet wat het doet: het vertegenwoordigen van conservatief Nederland gebed in de christelijke religieuze leer. Voor veel mensen is dat een gruwel, dat is vreemd wanneer men zich bedenkt dat de SGP niets heeft tegen vrouwen en tegen vrouwenrechten. Ik heb het nog nooit gezien dat SGP-vrouwen thuis moeten zitten en doen wat de man zegt. Dat beeld wordt geschetst door seculiere partijen als VVD en D66, maar de werkelijkheid is natuurlijk een andere. De standvastigheid van de SGP is juist een peiler waar veel Nederlanders op kunnen steunen en niet alleen christelijke Nederlanders. De meeste politieke onderwerpen in Nederland zijn niet religieus gerelateerd. Vanuit dat standpunt kan men dan ook met een gerust hart op de SGP stemmen.


De VVD als voormalige rechtse partij is alle kredietwaardigheid kwijt. Het flipflopt met het Kunduz-akkoord alsof er geen morgen bestaat. Eerst instemmen om vervolgens tegen het eigen gesloten akkoord te stemmen. Dan kan men bij de VVD wijzen naar de PVV, maar de VVD had ook kunnen besluiten de verkiezingsdatum naar voren te halen, waar de VVD op zich een voorstander van was, net als de SP. Het zogenaamde landsbelang is een dooddoener van de eerste orde, waar bijna niemand meer intrapt.

De PVV is met partijideoloog Martin Bosma een steeds linksere koers gaan varen. Bosma doet er alles aan van de PVV een soort PvdA onder Drees van te maken. Prima, maar niet mijn ding, dat de partij sterk anti-Europees is, is een pré, hervormingen echter zijn niet aan de partij besteed en dat is een groot minpunt. De verzorgingsstaat is een prima instituut, maar moet wel betaalbaar blijven.  Geert Wilders zegt dat men op het verkiezingsprogramma van de PVV moet wachten voor de punten, maar laat het programma niet doorrekenen door het CPB en dat is een zwaktebod.

Het CDA is zeker geen conservatieve partij meer. Het weet zelf niet waar het aan toe is en dat toont zich in een wisselvallige koers waar kiezers onzeker van worden.

Het SGP daarentegen is een stabiele partij met een dossierkennis waar veel partijen jaloers op kunnen zijn. De Partij van de Dieren is een partij die daar jaloers op kan zijn. De motie/geen motie aangaande minister Bleker was te pathetisch voor woorden. Het goede werk dat Esther Ouwehand in de afwezigheid van Thieme had verricht heeft diezelfde Thieme is een keer weggevaagd, door met clichés over de bioindustrie en de politieke blunder over Bleker te komen. Het was dan ook een van de weinige keren dat Kees van der Staaij naar de microfoon greep om mevrouw Thieme een korte cursus Staatsrecht aan te bieden. De SGP is de partij waar andere partijen in de Kamer naar kijken wanneer het om Staatsrecht gaat en dat is niet voor niets.

De SGP dus. Een partij waar men als zwevende rechtse, of ontheemde kiezer prima bij terecht kan. Kijk door de gebruikelijke agitprop heen en je ziet een meer dan gedegen partij, die altijd constructief het debat aan zal gaan. Die mentaliteit is een winstpunt in een tijd van verregaande polarisatie binnen het politiek debat. De SGP is dan ook een rustpunt in het constant veranderende politieke landschap, daarvoor hulde voor de SGP en daarom kan het deze verkiezingen op mijn stem rekenen.