zondag 4 maart 2012

Koning Abdullah waait met alle winden mee

Koning Abdullav van Jordanië is net als zijn vader een evenwichtskunstenaar. Vorige week werd bekend dat Patriot batterijen in Jordanië worden geïnstalleerd om ingezet te worden tegen raketten uit Iran en of Syrië. Deze Patriots zijn om de de verdediging van Jordanië zelf op te vijzelen maar ook om Israël te verdedigen.

Dit soort berichten valt slecht in een deel van de Arabische wereld, Turkije en Iran. Dus moet de koning vervolgens Israël kritische opmerkingen maken om de balans er in te houden. Het probleem van die kritiek is dat het kant nog wal raakt en alleen bedoelt is voor interne islamitische aluhoedjesconsumptie.
Volgens de koning is Israël meer geïsoleerd sinds de zogenaamde Arabische lente.

Jordan's King Abdullah said that "The Arab uprisings have obviously increased Israel’s isolation, as was immediately made evident by the storming of the Israeli embassy in Cairo last year."


Een ietwat vreemde uitspraak. De enige Arabische landen waar Israël een vredesverdrag mee heeft is Jordanië en Egypte, dus hoe meer geïsoleerd kan Israël zijn? De media in Egypte, onder Mubarak was als vitriool wanneer het om Israël ging. De tol die werd betaald voor die jarenlange indoctrinatie was in de vorm van de bestorming van de de Israëlische ambassade door de ongeletterde Egyptische massa. Het vijandbeeld dat Egypte van Israël cultiveert is gemeengoed in de Arabische landen. Het cultiveren van dat vijandbeeld maakt het dat de Arabische landen niet hoefden, of hoeven na te denken over eigen handelen. Gaat er iets mis? Geef Israël de schuld en alles sal reg kom.

Als er iets is aangetoond door de Arabische lente is dat de eigen Arabische regimes hun leven niet zeker zijn door eigen handelen. Israël als een van de weinige echte democratieën heeft waarschijnlijk als voorbeeld gewerkt dat het anders kan. Koning Abdullah toont met zijn uitspraken aan dat hij doodsbang is voor zijn eigen hachje. Israël als afleiding gebruiken lukt misschien nog tot bepaalde hoogte, maar daarna houdt het op. Daarna moeten de Arabische regimes komen met eigen ideeën, eigen innovatief handelen, meer openheid en meer democratie. Die Arabische beperking is door de Arabische lente tot op het bot blootgelegd.