woensdag 21 maart 2012

Europees antisemitisme en antizionisme medeschuldig aan moord Toulouse

Degene die de trekker overhaalde was een verknipte moslim met de naam  Mohammed, dat moge duidelijk zijn. Medeplichtig echter zijn er velen. De Europese Unie, Catherine Ashton, de reguliere media en verschillende naar MSM neigende blogs.

Wanneer het conflict tussen Israël en Palestijnen oplaait zijn de eerste slachtoffers de Joden in Europa, dat komt ten eerste door de retoriek van haatzaaiende imams, maar dat komt ook door de media die consequent weigert een evenwichtig beeld van de situatie te schetsen. De situatie die geschetst wordt is per definitie in het voordeel van de Palestijnen, die als slachtoffer worden afgeschilderd. Israël is in dit onevenwichtige plaatje per definitie de agressor. De Europese Unie, linkse en extreemrechtse partijen doen tevens een duit in het zakje van het bashen van de Joodse Staat. Al met al creëert dat een gif dat al zoverre is doorgesijpeld dat de moord in Toulouse op drie Joodse kinderen en een volwassene wordt afgedaan als: 'het is de schuld van die joodjes zelf dan hadden ze Gaza maar niet moeten aanvallen'.


Dat is dus tekenend voor de situatie. Wanneer er raketten worden afgeschoten op Israël zwijgt de media consequent, pas wanneer Israël zichzelf verdedigt met precisie aanvallen op terroristische doelen, dan hoor je de media, en (linkse) politici pas hun mond opentrekken. Kamervragen worden gesteld naar aanleiding van Israëlische agressie en de media schreeuwt moord en brand over "Israëlische aanvallen op Palestijnen".

In dit door meerderen verziekte klimaat is het niet verwonderlijk dat er nu een weduwe, met baby is die zich vertwijfeld afvraagt wat zij als jood heeft misdaan om haar man en twee kinderen te verliezen.

Typisch wegkijkgedrag lees je bijvoorbeeld bij the Guardian die de moord in Toulouse koppelt aan anti-immigratie retoriek en een website als Joop en de NOS die de moordenaar niet als moslim durft te benoemen.

Het vergiftigen gaat gestaag verder.