dinsdag 28 februari 2012

Shalom Achshav - Peace Now


Maandag 27 februari was de start van Brits for Peace Now. De jongens en meisjes van de Israëlische vredesbeweging gaan dus internationaal. Prima, geen problemen mee. Peace Now heeft een functie in Israël. Die functie is niet als nationaal geweten, wat zij proberen uit te stralen, maar wel om Israël scherp te houden. Ik mag dat wel een beweging met een eigen sterke mening. Dat houdt dus niet in dat ik het ermee eens hoef te zijn. Dat zijn twee zaken die mensen niet meer kunnen scheiden tegenwoordig.

De slim gekozen locatie van de start van Brits for Peace Now was Portcullis House, onderdeel van Houses of Parliament.  De beveiliging was navenant. Politie met machinegeweren, x-raymachine, foto genomen, detectiepoortje en dan pas doorlopen. Zet een zooitje Joden bij elkaar en er is een doelwit, dan mag je Peace Now heten en de dialoog aan willen gaan, maar extremisten aan de andere kant blazen die naam graag in 1000 stukken met de 200 aanwezigen erbij.  Dank u beleefd.


De start was net als de hapjes een teleurstelling.  Stel dat iemand was binnengelopen die geen idee had waar het over ging, die persoon was weggegaan zonder te weten waar het over ging. De toespraken waren slecht. Bij een start behoor je boude verklaringen in je toespraak in te bouwen. In plaats daarvan werd er alleen maar geklaagd over hoe slecht "rechts" was.  De voorzitter van Peace Now Yariv Oppenheimer sprak in zijn toespraak dat links in Israël niet dood was en dat Peace Now niet bestond uit tree huggers om vervolgens de aanwezigen te vertellen dat hij de "energie van de zaal" zou meenemen naar Israël. Ik hoop voor Oppenheimer dat hij mijn energie in Engeland zou laten ander dondert heel Israël in slaap. Het was vlees nog vis de start van Peace Now. De enige die dit had kunnen voorkomen was Lee Wilson, maar zij mocht als Engels-geboren spreker een paar woorden aan het einde uitspreken. Een klassieke fout van vele linkse organisaties door niet de juiste persoon voor de juiste plek te kiezen, maar voor eigen glorie te gaan als voorzitter en andere bestuurders.

Als Peace Now op deze ingeslagen weg doorgaat dan heeft rechts Israël van deze tree huggers niets te vrezen.

De foto's