dinsdag 24 januari 2012

De slag om Jeruzalem. De weg naar Ramat Rachel

Ramat Rachel
Wanneer je in Jeruzalem rondloopt snap je waarom Jeruzalem de ongedeelde hoofdstad van Israël zal zijn en zal blijven.

Niet alleen vanuit historisch perspectief maar ook vanuit praktisch perspectief. Jeruzalem is nergens in de heilige Koran genoemd, waarom moslims dan ook zo'n nadruk leggen op Jeruzalem  is vanuit religieus oogpunt dan ook niet te verdedigen. Een politiek standpunt is het dan eigenlijk ook, dus onderhandelbaar dus Ramallah kan de hoofdstad van een toekomstig Palestina worden. Zaak opgelost, at your service.


Ook vanit praktisch oogpunt is een gedeeld Jeruzalem niet haalbaar. Neem bijvoorbeeld de weg naar Ramat Rachel. Gelegen in het zuiden van Jeruzalem. Een deel van de weg naar Ramat Rachel loopt echter door een deel dat voor 1967 onderdeel was van de door Jordanië bezette West Bank.

The kibbutz was destroyed by the Arabs in the riots of 1929. Hundreds of Arabs attacked the training farm and burned it to the ground. The settlers returned to the site a year later. During the 1948 Arab-Israeli War it was cut off from the city. In 1967 it was the target of intensive artillery shelling from Jordanian positions. As the borders of Jerusalem were expanded southward, the kibbutz was included within the city's municipal borders.

Een weg: Israël - "bezet gebied" - Israël. Zie demarcatielijn op kaart

De demarcatielijn (oftewel de groene lijn, de kleur van de ballpoint om de wapenstilstand  te markeren) van 1949 is de eigenlijke grens waar de utopisten naar terug willen. Een grens die geen grens is maar een situatie van een wapenstilstand. De grens van voor 1967 is dus een ballpointlijn van 1949, maar dat klinkt te ver weg dus 1967 is beter te verkopen aan de onwetenden die liever hapklare propaganda brokken voorgeschoteld krijgen, dan een beetje onderzoek doen. Overigens worden de woningen in de straat voor het gemak "Oost-Jeruzalem" genoemd en de inwonder "kolonisten". Dat u het weet.