dinsdag 26 juli 2011

Hoe technologie een oorlog voorkwam


Een naald in een hooiberg zoeken, vinden en vernietigen. Zo kan je in het kort de werking van Irone Dome beschrijven. Met andere woorden: een inkomende raket traceren, de bedreiging analyseren vervolgens actie ondernemen bij genoeg dreiging, lanceren en de in komende terreurdreiging vernietigen en dat volledig automatisch. Geen wonder dat de belangstelling wereldwijd groot is voor het succesvolle antiraketsysteem.

Zo succesvol is Iron Dome dat het een tweede Cast Lead heeft voorkomen. En naar mijn weten de eerste keer in de geschiedenis dat technologie een oorlog heeft voorkomen. 
In april van dit jaar deden de Palestijnen in het kader van de Arabische lente er alles aan Israël te provoceren tot een oorlog. Raket na raket werd er op Israël afgeschoten, met Iron Dome in een testfase, maar werkend, trapte Israël niet in de val die Hamas had gelegd. 
Voor operatie Cast Lead was er een vergelijkbare situatie. De druk van het Israëlische volk op eigen regering was groot actie te ondernemen om de bevolking te beschermen. Cast Lead was het resultaat, een aanslag op de reserves van Israël en zijn bevolking. 
Met de introductie van Iron Dome is er dus de extra optie. In april was de roep van de bevolking net zo groot als in 2009, maar toen de bevolking zag dat Iron Dome zijn werk naar behoren deed verdween die druk. Voor de terroristen was het ook geen pretje. Raketten in elkaar knutselen, op bevolkingscentra afschieten en wanneer nodig werden deze door de IDF uit de lucht geplukt. Vervelend wanneer je als Palestijnse terrorist je oorlogsmisdaad in het water ziet vallen. 
Israël heeft de verdere productie van Iron Dome versneld, omdat het bang is dat de komende jaren, nieuwe conflicten het antiraketsysteem meer dan nodig heeft.