vrijdag 17 juni 2011

Libanese moefti: Palestijnen zijn vuilnis

Jullie zijn vuilnis en zullen nooit overwinnen. Dat waren de woorden van de Libanese mufti Mohammed Rashid Qabbani voor een Palestijnse delegatie dat bij hem op bezoek was. Hij vervolgde dat de Palestijnen niet meer welkom waren in Libanon en dat hij niet bang was voor de Palestijnse wapens.

Alle Palestijnse facties waren vertegenwoordigd tijdens het gesprek over door Palestijnse illegale nederzettingen in Libanon. De Palestijnen stelen land van de islamitische autoriteiten om daar vervolgens hun nederzettingen te bouwen.

De moefti  verklaarde dat hij zij land koste wat het kost zou verdedigen tegen deze landroof.  Hij wachtte het antwoord van de verbijsterde Palestijnen niet af en schopte de Palestijnen zijn kantoor uit.



De Palestijnen meldden het incident bij de president van de Palestijnse Autoriteit Mahmoud Abbas.
Abbas instrueerde onmiddellijk een intifada, een flotilla, een vergadering van de VN en de Arabische Liga... O nee dat is alleen voorbestemd voor Joden niet voor mede-moslims. Abbas instrueerde de Palestijnse vertegenwoordigers geen confrontatie te zoeken om de situatie niet verder te laten escaleren. Door Palestijnen gejat land is namelijk niet iets waar anderen zich druk om behoren te maken.

Gelukkig waren niet alle Palestijnen het eens met de soft benadering van Abbas, en deden zij hun naam als ruziestokers van het Midden-Oosten eer aan. Voormalig hoofd van de Palestijnse religieuze rechtbank Sjeik Tayseer Tanimi veroordeelde zijn moslimbroeder scherp met de woorden dat zulke uitspraken niet toebehoren aan een hoogwaardigheidsbekleder als Qabbani, vervolgens gooide Tanimi olie op het vuur met de woorden dat Qabbini een geschiedenis heeft wanneer het gaat om sektarisch geweld uit te lokken tussen de verschillende geloofsgemeenschappen in Libanon, Tanimi eist dan ook van Qabbani, dat hij zijn verontschuldigingen maakt naar alle Palestijnen.

400.000 Palestijnen wonen in Libanon. Velen vanaf 1948 toen zij vertrokken uit Israël in de hoop dat de machtige Arabische legers de zwakke Joden zou verslaan, volgens de Arabische propaganda was het een kwestie van dagen voordat de vertekkers weer konden terugkeren. De realiteit is een andere, daar waar de verdreven Joden uit Arabische landen een nieuw- en succesvol bestaan opbouwden in Israël deden diezelfde Arabische landen niets om de Palestijnse broeders op te nemen. De Arabische broederschap en solidariteit is een lachertje.