maandag 22 november 2010

Europa en Israël, hetzelfde verschil



"On the one hand you have radicalization, and on the other, abandonment of religion," 
"The more young Muslims drink wine and behave immodestly with women, the more radicalized others become."
 Bovenstaande quote kan betrekking hebben op ieder willekeurig West-Europees land.  Het moskeebezoek wordt over het algemeen minder, maar bij de jongeren die gaan is er een tendens dat zij fundamentalistischer worden waarbij extremisme op de loer ligt. De begrippen fundamentalisme en extremisme worden overigens vaak foutief gebruikt. Fundamentalisme houdt niet automatisch is dat iemand extremistisch is. Het zegt dat de persoon terug gaat naar het fundament. De basis als u wilt.

De verdergaande secularisering van de maatschappij kan dus gevolgen hebben voor dat deel van de maatschappij dat een andere invulling wenst te geven aan zijn of haar bestaan. Deze tendens is waarneembaar in alle West-Europese landen. De bovenstaande quote komt echter van Mordechai Kedar een expert in Islamitische studies aan het Begin-Sadat Centrum voor Strategische Studies (BESA) aan de Bar-Ilan universiteit en heeft betrekking op de Israëlische samenleving. 


Net als Europa zal Israël antwoorden moeten vinden het fundamentalisme niet door te laten slaan in extremisme. Helaas kent Israël ook haar haatpredikers die trachten de gemoederen op te zwepen met, in dit geval, anti-Israëlische retoriek:


The arrests of two Israeli Muslim clerics in the last five weeks indicates a widening rift in the country’s Arab minority, as growing secularism pushes the religious into adopting more extreme philosophies and practices, analysts said.

Nu is het niet alleen anti-Israëlische politiek  dat wordt gepredikt:
In a fiery Friday sermon in 2009, Abu-Salim warned visiting Pope Benedict XVI to stay away from Nazareth, a town important to Christians as the place where Jesus spent his boyhood. In the indictment filed last week, prosecutors called the sermon "an ideological world view identical to that of global jihad," his indictment read.
Wil je als Staat, welke democratische staat ook, je vrijheden waarborgen dan zal je extremistische Imams of andere predikers het recht op het vrije woord moeten ontzeggen. Dat klinkt als een paradox, maar dat is het niet. Wanneer haatpredikers een willige voedingsbodem vinden en de overhand krijgen is juist het vrije woord in gevaar. Met haatpredikers valt namelijk niet te debatteren.