vrijdag 1 oktober 2010

Israël in het regeerakkoord

Nederland wil verder investeren in de band met de staat Israël. Nederland blijft daarbij voorstander van een alomvattend vredesakkoord tussen Israël en de Palestijnen. Een tweestaten-oplossing, met als uitgangspunt de grenzen van 1967, vormt hierbij het uitgangspunt. Nederland blijft in de bevordering hiervan bilateraal en multilateraal een actieve rol spelen.
Dat zijn de woorden in het regeerakkoord van het komende kabinet Rutte-Verhagen. De eerste zin is van belang. Nederland wil verder investeren in de band met de staat Israël. Het geeft aan dat de pro-Israël koers gehandhaafd blijft die onder Maxime Verhagen is ingezet. De oppositiepartijen zullen het er ongetwijfeld niet mee eens zijn en iets brabbelen over zielige Palestijnen en oorlogsmisdaden door Joden en iets met internationaal recht. Terwijl resolutie 242 in principe door Israël is uitgevoerd. De tegenstanders van de Joodse staat zien die feitelijkheid graag over het hoofd. De Arabieren en voornamelijk de Palestijnen zijn aan zet duurzame vrede in het Midden-Oosten te bewerkstelligen.
Met Rutte-1 zal dat Arabische passieve aspect hopelijk op de agenda worden gezet. Wanneer je er over nadenkt is het ten alle tijden Israël geweest die de hand van vrede heeft uitgestoken. Als antwoord kreeg het keer op keer een klap in het gezicht door de buurlanden of door de Palestijnen. Men zal druk moeten zetten op de Palestijnen Israël als Joodse staat te erkennen. Dat is namelijk een eerste significante stap in de richting van duurzame vrede.