dinsdag 19 oktober 2010

Hoop doet leven



Het is vandaag 1.577 dagen geleden dat Gilad Shalit werd ontvoerd vanaf Israëlisch grondgebied. Sinds die tijd is er zegge en schrijven één video met Gilad uitgezonden in ruil voor de vrijlating van Palestijnse terroristen. Hamas weigert stelselmatig brieven, pakketjes en andere zaken die de familie van Gilad wil sturen. Het Rode Kruis krijgt geen toestemming Gilad te bezoeken. Dit in tegenstelling tot de Palestijnse terroristen die familiebezoek kunnen krijgen. Het Rode Kruis heeft toegang en pakketten, brieven en andere wensen worden gewoon door de Israëlische autoriteiten doorgelaten.

Vandaag las ik in Ynet dat het gerucht gaat dat de onderhandelingen zijn herstart deze dienstplichtige soldaat te verenigen. Drie jaar plus leeft Gilad in compleet isolement. De barbaren van Hamas weigeren alles dat lijkt op medemenselijkheid. Met deze beesten moet dus volgens de "progressieve" elementen binnen de Nederlandse maatschappij gesproken worden.

Ik zou bijna Israël willen oproepen de Palestijnse Hamas terroristen te isoleren en een behandeling te geven gelijkwaardig aan die van Gilad Shalit. Natuurlijk schreeuwt de internationale gemeenschap dan woedend dat zoiets niet kan en meer van het gebruikelijke geblaat, maar diezelfde internationale gemeenschap is al 1577 doodstil wanneer het aankomt op de dienstplichtige soldaat Gilad Shalit.