donderdag 17 juni 2010

Bush wordt node gemist in het Midden-Oosten



Obama beloofde "change", verandering waar je in kon geloven. De invulling die Obama daar aan heeft gegeven is qua buitenlandbeleid niet dat velen voor ogen hadden gehouden.

Gerorge W. Bush wordt door velen gezien als een oorloghetzer van de eerste orde die de wereld in een kwaadaardige spiraal heeft gestort. De cijfers en feiten zijn echter van een andere orde. Door de constante steun van Bush aan democratische staten in het Midden-Oosten, in het bijzonder Israël, werd bij veel gematigde arabieren het vuur van vrijheid levend gehouden. Tijdens het bewind Bush waren er 11 verkiezingen in landen waar men daarvoor het woord verkiezingen niet kon spellen.

From 2005 to 2006, 11 contested elections took place in the Middle East: in Iraq, Afghanistan, Palestine, Lebanon, Kuwait, Jordan, Yemen, Egypt and Mauritania


Die lijn ontluikende democratieën te steunen is met het aantreden van Obama als sneeuw voor de zon verdwenen. Deze dictatorknuffelaar heeft er met zijn beleid voor gezorgd dat onderdrukking weer aan de orde van de dag is in vele landen in het Midden-Oosten. Het lichtende voorbeeld van het fan-tas-ti-sche buitenlandbeleid van Obama is Libanon. Het land dat eindelijk de weg terug wist te vinden naar democratie is nu weer terug bij af een de facto provincie van Syrië. Egypte onderdrukt er ook weer lustig op los. Dan spreek ik nog niet van Syrië en Iran waar in de respectievelijke hoofdsteden nog steeds de naam Obama gillend van de pret genoemd wordt.

Nu zullen de Obama adepten ongetwijfeld wijzen op allerlei mogelijke factoren waarom dingen niet gaan zoals ze moeten gaan. Dat is onzin. De man is geen leider als G.W. Bush, zoveel is ondertussen wel duidelijk.