vrijdag 5 maart 2010

Even weg van het geeffende pad,

Wanneer de minister van Buitenlandse zaken van Nederland spreekt is het altijd even handig te luisteren. Via de Dagelijkse Standaard vroegen wij de MinBuza twee weken geleden of hij een artikel wilde schrijven over de breuk in het kabinet. In plaats van allerlei slechte excuses produceerde Maxime Verhagen een uitermate leesbaar artikel en aangezien Maxime Verhagen een goede vriend van Israël is geeft ook Israned een platform voor het artikel. Hieronder een smaakmaker.


Het vierde kabinet Balkenende is gevallen over de Nederlandse betrokkenheid bij Afghanistan. Een land hier ver vandaan, ja. Maar wel een land dat Osama bin Laden en de zijnen herbergde. Een land waar de NAVO (het bondgenootschap dat verantwoordelijk is voor onze veiligheid, waar Nederland sinds 1949 bij is aangesloten) haar grootste operatie aller tijden uitvoert. Een land dat ons dùs raakt, of we nu willen of niet.

Toen deze kabinetsploeg drie jaar geleden aantrad, spraken we af dat een actieve internationale opstelling de eerste pijler zou zijn van het kabinetsbeleid. Dat deden we niet voor niets: hoe de vlag er in Nederland bij hangt, wordt grotendeels buiten onze landsgrenzen bepaald. Internationale ontwikkelingen hebben grote invloed op onze welvaart en werkgelegenheid, maar ook op onze veiligheid, ons milieu, onze gezondheid en onze manier van leven, in vrijheid. Willen we waarborgen wat ons dierbaar is, dan zullen we internationaal moeten meedoen. Meebeslissen. Niet omdat we het braafste jongetje van de klas willen zijn, maar omdat dat in ons eigen belang is.

Voor het gehele artikel klikt u hier.