maandag 14 december 2009

De pro-Palestijnse Lobby in Nederland

Yochanan Visser pakt de pro-Palestijnse lobby aan op Het Vrije Volk:
In Nederland is een pro-Palestijnse lobby actief die bestaat uit (extreem linkse) politici en activisten die fanatieker zijn dan de fanatici die in Israël opereren. Deze mensen bestrijden Israël te vuur en te zwaard en bedienen zich niet zelden van tactieken die zeer bedenkelijk zijn.
Geconfronteerd met de realiteit en de feiten over de situatie in Israël is de wijze van reageren bij deze activisten vaak irrationeel. Goed nieuws bijvoorbeeld over de ontwikkelingen met betrekking tot het conflict kan en mag voor hen niet waar zijn.
Een goed voorbeeld daarvan zagen leden van Israel Facts monitorgroep toen zij deelnamen aan een discussie op het Volkskrant-forum in de zomer van 2009.

In die periode kwam er in Israël informatie vrij over de boom die de Palestijnse economie doormaakte. Dat was voor het IF team in Israël geen nieuws, want het was gewoon met het blote oog waarneembaar. Desalniettemin waren de pro-Palestijnse activisten op het VK forum furieus toen IF gegevens op het forum deponeerde waaruit bleek dat de omstandigheden op de West Bank sterk verbeterd waren. Het zou allemaal "zionistische propaganda" zijn en sommigen gingen zo ver te beweren dat Israël de "boom" in de Palestijnse economie veroorzaakte om zelf rijker te worden.
Inmiddels is gebleken wie de feiten beter kende.

Een ander voorbeeld van de wijze waarop de pro-Palestijnse lobby in Nederland buiten de realiteit staat was de actie van Harry van Bommel en de "Badjassen brigade" onlangs tegen het Israëlische bedrijf Ahava. Van Bommel beweerde dat het bedrijf de bij de productie gebruikte mineralen, steelt van de Palestijnen.
Een simpel onderzoek naar de beweringen van Van Bommel bracht aan het licht dat de mineralen die Ahava gebruikt van Ein Boqeq komen, waar de Dead Sea Works gevestigd zijn. Ein Boqeq is onbetwist Israëlisch gebied volgens internationaal recht.

De Badjassenbrigade beweerde dat "Joodse kolonisten" in het gebied van de Dode Zee het leven voor Palestijnen onmogelijk zouden maken.
Een bewijs dat men totaal geen notie heeft van de situatie ter plekke. De gehele Dode Zee kust was namelijk onbewoond totdat Israël er kibboetsen bouwde.

Recentelijk was de Nederlandse organisatie van het Al Quds festival in Jeruzalem op eenzelfde wijze irrationeel bezig toen men zich in allerlei bochten wrong om een racistisch incident in de oude stad van Jeruzalem goed te praten. Merlijn Twaalfhoven, de Nederlandse directeur van het festival, had bij iedere gelegenheid weer een ander verhaal over de toedracht van dit incident waarbij hij Joodse Israëli's weerde bij de entree van het festival.
Uiteindelijk liep hij vast in zijn eigen draaierij en moest hij gaan goochelen met de volgorde van de gebeurtenissen zoals hij die eerder beschreven had. En natuurlijk was hij "verkeerd geciteerd" in de Jerusalem Post.

Twaalfhoven had het verder bij voortduring over de onmogelijkheid van het samenzijn van Israëli's en Palestijnen tijdens het festival, de Palestijnen (alleen zij) zouden lijden aan trauma's en alles lag erg gevoelig.
In Jeruzalem wonen en werken honderdduizenden Joden en Arabieren echter dagelijks samen. In Talpiot bijvoorbeeld, het industrieterrein van Jeruzalem vindt men honderden bedrijven waar Joden en Arabieren uit West en Oost Jeruzalem dagelijks met elkaar werken. Daar kan de werkelijkheid van alledag gezien worden. Een werkelijkheid waarbij men met elkaar dolt over de politieke toestand en kan men van de Palestijnen horen dat men niet wil leven onder de Palestijnse Autoriteit.

Maar ook sommige journalisten in Nederland brengen vanuit de eigen opinie het nieuws over Israël. Zij maken zich schuldig aan het aan het cultiveren van de klassieke stereotype beelden. NOS journaal verslaggever Van Hoorn is een goed voorbeeld.
Als een voorspelbare repeterende breuk zet hij simpele stereotypen neer, waaruit moet blijken dat er een bad guy is (Israël) en een good guy (Palestijnen). Hij deed dat in zijn reportage over het Al Quds Festival op 31 oktober jl., maar ook meer recent in een reportage die hij maakte in Efrat, een nederzetting die tot het Goesh Etzion blok behoort. Hij knipte net zo lang in de interviews die hij maakte totdat hij de Joden die daar leven kon portretteren als fanatici. Gelukkig was IF in staat om ook deze manipulatie door te prikken door met de geïnterviewde Joden te praten. Hieruit kwam naar voren dat Van Hoorn 95 % van de interviews wegliet en in de reportage zinnen had losgeknipt uit hun context. (NOS JOURNAAL's opinienieuws over Israël)

Van Hoorn is niet de enige journalist die zich van bedenkelijke praktijken bedient. De uitgerangeerde journalist Stan van Houcke gebruikte vorige week methodes die deden denken aan de Stasi in Oost-Duitsland in een smeercampagne tegen IF.
Van Houcke kon inhoudelijk klaarblijkelijk te weinig materiaal tegen IF manager Visser vinden en besloot daarom de Hyves van de dochter van Visser binnen te dringen. Als een volleerde paparazzi journalist gebruikte hij een vakantiefoto van Visser en een uitspraak van de dochter om een ongekende haatcampagne tegen Visser te beginnen onder het motto "Yochanan Visser als crimineel".

De epistels die hij produceerde zouden in een blad als Story niet misstaan en bevatten zelfs strafbare feiten. Deze haat-blogs werden doorgestuurd naar de Tweede Kamer en naar krantenredacties, waar men gelukkig ook weet dat van Houcke voer voor psychologen is.
De papierversnipperaar daar maakte dan ook overuren.

Het centrale motto van Van Houcke was dat Visser een "crimineel" zou zijn omdat hij op "gestolen land" woont.
Ook hier bleek vandaag dat Van Houcke fanatieker is dan de fanatici onder de Palestijnen. Het Israëlische TV station Arutz 10 publiceerde bijvoorbeeld deze week details over de onderhandelingen tussen voormalig premier Olmert en Aboe Mazen vorig jaar: Details of Olmert offer to PA revealed.
Uit de gegevens bleek dat de Palestijnen ook van mening waren dat Goesh Etzion (de woonplaats van Visser) Israëlisch grondgebied is. Zij gingen akkoord met inlijving van het gebied bij Israël.
Het gebied waar al in 1927 legale Joodse nederzettingen werden gebouwd heeft vandaag een 90% Joodse meerderheid en staat bekend om de co-existentie tussen Joden en Palestijnen.

De campagnes van de pro-Palestijnse lobby worden niet zelden gefinancierd met subsidie van de EU en de Nederlandse overheid. Oxfam Novib is een van de voornaamste geldschieters van groepen als EAJG en Stop de Bezetting. Dat geld wordt door deze groepen gebruikt om campagnes tegen Israël te voeren waarbij niet zelden wordt gepleit voor boycot van Israël en het aanknopen van betrekkingen met Hamas. Opvallend is daarbij dat de oproepen tot boycot van Israëlische producten zich altijd beperken tot die producten die niet vitaal zijn voor het functioneren van deze groepen. Opvallend afwezig zijn oproepen tot boycot van Israëlische HiTech producten zoals computer soft- en hardware. Van Houcke bijvoorbeeld wil een boycot op Jaffa sinasappelen, maar zwijgt over de Intel processor in zijn computer en de psychofarmaca van Teva die ook zijn apotheek verkoopt.

Uit al deze voorbeelden blijkt dat er in Nederland bij de pro-Palestijnse lobby bijzonder weinig kennis is van de feitelijke situatie op de grond in Israël. Het zijn ideologisch en soms pathologisch gemotiveerde personen en bewegingen die niet meer geïnteresseerd zijn in enige nuance en rationaliteit in de benadering van het Midden-Oosten conflict. Zij lijken zich volledig te concentreren op het delegitimeren van de staat Israël en haar Joodse bewoners en denken dat dit bijdraagt aan de oplossing van het conflict.

Elk conflict, hoe ingewikkeld ook, zal pas opgelost kunnen worden als er rekening wordt gehouden met de belangen van alle betrokken partijen. Met als primaire voorwaarde dar er niet meer gedacht en gehandeld wordt in termen van haat en wrok.

In dat opzicht is er op de grond in Israël meer positief nieuws te melden dan vanaf de zompige bodem in Nederland.