zondag 29 november 2009

Wat Israel doet is nooit genoeg

Dat de Palestijnse vredesbelofte een sprookje is, kan op deze site in meerdere artikelen worden gelezen. Het antwoord van het pro-Palestijnse kamp is er altijd één van irrationele en emotionele response.
Nu is er in de Jerusalem Post een uitstekend artikel verschenen het Palestijnse vredessprookje verder te ontzenuwen.
De pavloviaanse reactie van Abbas en de zijnen op de bouwstop van nederzettingen was: het is niet genoeg. Die uitspraak wordt van generatie op generatie door Palestijnen doorgegeven. Uiteindelijk gaat het daarbij niet om nederzettingen maar om Israel als Joodse staat.
In 1920 gaf de internationale gemeensschap de Britten opdracht een nationaal tehuis voor de Joden te vormen binnen hun mandaatgebied. De Britten zeiden ja, maar deden onder arabische druk nee. In plaats het hun gegeven mandaat uit te voeren werd Trans-Jordanie gevormd.
In 1937 deed de Peel-commissie het voorstel twee staten te vormen: een Joodse staat en een Arabische staat. Het antwoord van de arabieren luidde wederom: nee.
In 1947 stemde de algemene vergadering van de VN voor verdeling. De Joden stemden voor, de arabieren zeiden nee. Het gevolg was een grotere Israelische staat. De Arabieren bezetten Gaza en de West-Bank. Werd er op dat moment een Palestijnse staat gevormd? Nee natuurlijk. Beide bezette gebieden waren niet genoeg.
Lees verder op De Dagelijkse Standaard